Ibiza-stad. Een wandeling door de smeltkroes van eeuwenoude historie en eigentijdse cultuur.

Jaarlijks komt Mireille Velthuis op Ibiza om haar ouders te bezoeken. En dan meestal in het voor-of naseizoen, wanneer de grote toeristenstromen weg zijn. In dit verslag neemt ze ons mee naar Ibiza-stad dat model staat voor het andere Ibiza. De rustige authentieke kant van het eiland, waar zon, cultuur en historie zorgen voor een geweldig decor, waarin een leuke mengelmoes van mensen zich thuis voelt, en graag terugkomt. Voilà… loop met haar mee door Ibiza stad!

Door: Mireille Velthuis

Het vliegtuig dipt haar vleugel en tijdens de landingsdraai zie ik Ibiza stad en Dalt Vila onder me liggen, de kathedraal pronkt fier boven op de burchtheuvel. De motoren ronken, we vliegen rakelings over de eeuwen oude zoutpannen en landen op het vliegveld van Ibiza stad. Het is mei en de temperatuur voelt behaaglijk aan. “Hola mi Padres!”

Het gros van de Nederlanders heeft een beeld van Ibiza van een feestend, hedonistisch en extravagant eiland. Hetgeen afstraalt op Ibiza-stad. Alsof je bij Amsterdam alleen maar denkt aan coffeeshops, de Wallen, Rembrandtsplein en de Kalverstraat. Jammer, want in Ibiza-stad, daterend uit de Fenicische tijd van 654 vóór Christus, is veel te zien en beleven. Door kenners wordt de stad dan ook gezien als het ‘Walhalla van de Middellandse Zee’. Of misschien wel de kers op de vakantietaart; gelardeerd met een vleugje Parijs, een snufje Barcelona, een mespuntje Rome en een scheut London. Het zijn de statige pleinen met hun oude bomen en traditionele Spaanse architectuur, de bont gekleurde markten, romantische restaurantjes, chill cafés en hippe clubs die een natuurlijke aantrekkingskracht hebben op een grote groep fascinerende mensen, die zich thuis voelen in het decor van traditie en eigentijdse cultuur. 

Ibiza-stad is een ideale bestemming voor levensgenieters. Door de ligging aan de oostkust zijn de stad en de omgeving relatief ongerept en ongestoord.

De oude hoofdstad van Ibiza heeft een lang, rijk en divers verleden. Feniciërs, Carthagers, Romeinen en Moren hebben zich beurtelings op het eiland gevestigd en er telkens om gevochten, voordat de Catalanen het in de 13e eeuw veroveren. Vandaag de dag komen in het hoogseizoen vakantiegangers in groten getale naar het eiland. Van Jetset tot Backpacker. In het zomerseizoen, van mei t/m oktober meer dan 2,3 miljoen bezoekers, die op zoek zijn naar de beste muziek, DJ’s, clubs, stranden en trendy cafés. In de overige maanden komen er ook nog zo'n 440.000 bezoekers. In die maanden is Ibiza-stad een ideale bestemming voor levensgenieters. Door zijn ligging aan de oostkust (het massa toerisme concentreert zich aan de westkust rond San Antonio) is de hoofdstad en zijn omgeving relatief ongerept en ongestoord. De eilandbewoners staan bekend om hun tolerantie en ruimhartige houding, iedereen is hier gelijk: straight of gay, blank of zwart, jong of oud en nieuwe trends worden omarmd. Ibiza of Evissa zoals de Catalanen het noemen, is onderdeel van de Balearen. Een groep eilanden in de Middellandse Zee – waaronder Mallorca, Ibiza, Menorca en Formentera. Ibiza ligt 77 km vanaf het Spaanse vasteland en de stad Denía en 140 km van Mallorca.

Ibiza-stad bestaat uit twee gedeelten. De oude stad 'Dalt Vila' op en rondom de heuvel, en het nieuwe gedeelte onder de naam 'S’Eixample'.

Op een dag besluiten we uitgebreid Ibiza-stad te gaan bekijken en daar hoort natuurlijk veelvuldig terrasje zitten en mensen kijken bij. Héérlijk, als fervent mensenkijker is er genoeg te zien vanaf een terras, en het liefst met een cocktail of café con leche! Een amusante bezigheid, want aan al die mensen van diverse pluimage valt veel te bekijken op Ibiza. Van lokale Ibicencos of neergestreken internationale pensionistas tot aan kleurrijke groepen vakantiegangers, die elk om hun eigen reden naar Ibiza komen. Ibiza-stad is verdeeld in twee gedeelten, 'Dalt Vila', de oude stad op en rondom de heuvel, en het nieuwe gedeelte van de stad met een minder bekende naam 'S’Eixample' wat bij ‘El Poble Nou’ hoort. De oude stad is met name lopend goed te bekijken via steegjes, trappen en uitzichtpunten.

Onze dag in de stad begint met koffie op het terras van Hotel-cafe Montesol. Het eerste hotel van Ibiza-stad gelegen aan de belangrijkste Avinada, Vara de Rey. Het café met terras heeft nog iets van haar ouderwetse charme en klasse weten te behouden. Wit tafellinnen en obers wat meer op leeftijd die ons met egards bedienen. Het is het hele jaar door een favoriete ontmoetingsplek voor de eilandbewoners zelf. In de jaren 60 en 70 ook voor menig bekende filmster zoals Brigitte Bardot en Ursala Andres. Voor mij is het een toplocatie om mensen te observeren en een stukje nostalgisch Ibiza. Een jonge local geniet van zijn krantje in de zon terwijl even verderop een glamour lady haar chique geklede Chihuahua knuffelt. Door de centrale ligging kun je van hieruit naar de haven, de oude stad, de kathedraal beklimmen of gewoon even een paar uurtjes lekker terrasje zitten. Laat het leven maar komen en geniet ervan, dat doen ze hier allemaal.

'Plaza del Parque' wordt geroemd om haar gemoedelijke gezelligheid waar menig eilandbewoner en toerist ieder moment van de dag wat rust vindt.

Plaza del Parque ligt in het hart van ‘El Poble Nou’, net achter de Vara de Rey en grenst aan 'Dalt Vila' en de haven- en visserswijken 'La Marina' en 'Sa Penya'. Het is een mooi met bomen omringd plein vol terrasjes, waar de pleinbankjes in drieën zijn gehakt om slapende clochards en verdwaalde vakantiegangers te weren. ‘Parque’ wordt geroemd om haar sociale en gemoedelijke gezelligheid waar menig eilandbewoner en toerist op ieder moment van de dag wat rust kan vinden.

Hostal Parque, in de jaren 60 en 70 een goedkope overnachtingsplek, is nu een trendy hip hotel midden in de stad. De kamers zijn opnieuw opgepimpt door de touch van de Nederlandse architect Eric Kuster. Ooit was er in het pand een ceramische winkel gevestigd, de broer van de eigenaresse zou een beroemd schilder zijn.

Sinds augustus 1988 worden er in 'Teatro Pereyra' regelmatig live optredens gegeven. Soul, funk, blues, jazz en latin wisselen elkaar af.

We wandelen verder langs een enorm roze gebouw, het legendarische ‘Teatro Pereyra’. Het ligt letterlijk aan de voordeur in de vestingmuren van 'Dalt Vila'. Sinds 8 augustus 1988 worden er in de oude theaterzaal regelmatig live optredens gegeven. Soul, funk, blues, jazz en latin wisselen elkaar af. Het ademt een sfeer van het vroegere Parijs. Arriveer zo tegen 23 uur, want dan start de muziek. Bijzonder aan deze locatie is dat het voor mensen van alle leeftijden aantrekkelijk is. De kleinschaligheid zorgt voor eenheid en sfeer tussen de optredende artiest en het publiek. Op een volle avond kunnen er 200-300 mensen bijeen zijn. Zo direct is het niet aan het gebouw af te zien, maar het dateert uit 1898. In 1988 werd het oorspronkelijke theater overgenomen door de huidige eigenaren Eric-Jan Harmsen en en zijn vrouw Kees ter Bruggen die er een cultureel muziek theater van maakten. Eric-Jan was en is nog componist / pianist, en Kees actrice in Nederland. Kees is bekend uit films van ‘Rooie Sien’ en ‘Moord in Extase’; tegenwoordig is ze ook kunstenares. Teatro Pereyra ligt aan de Calle del Conde de Rosselló 3.

'Forn Can Vadell' is al drie generaties lang een bakkerij & patisserie, befaamd om zijn typische Ibicenco specialiteiten terplekke met de hand gemaakt.

Forn Can Vadell herbergt een familiebedrijf van 90 jaar, een die nog het authentieke bakkersambacht uitoefent. Een van de oudste bakkerijen van Ibiza. De hele familie werkt mee in de patisserie, bakker Señor Vincente Clapés, zijn vrouw en zus en regelmatig tante Pilar. Vincente is al de derde generatie die de bakkerszaak, die  door Vincente’s grootouders in 1923 is gekocht, heeft overgenomen. De zaak is een paar keer verhuisd en staat tegenwoordig schuin tegenover theatro Pereyra – de bakkerij loopt door naar een ander gebouw (oude bakkerij) in een aangrenzende straat. Een nieuwere (slechts 50 jaar) zaak staat in de Carrer Canáries.

Proef eens een typisch winterse lekkernij ‘coca de sobradasa’ (pasteitje met suiker en gekruide worst), of de zoete ‘madalenas ibicencas’ (cakejes) en de ‘ensimadas’ (grote platte zoete bladerdreegrol – zo groot als een XL Pizza, maar dan dikker). De ensimadas beroemd bij de Spanjaarden gaan regelmatig in groten getale mee het vliegtuig in naar het vasteland. Zelf vind ik een taart die oorspronkelijk bij Pasen hoort verrukkelijk, de ‘flaó ibicenco’- een gebakken bladerdeeg bakje (of boterkoek bakvorm) gevuld met een gestolde custard van koe-geit-schapen-melk, eieren, suiker, anijszaad en munt bladeren.

 

Mercado Viejo is de oude van oorsprong groente- en fruitmarkt van de stad. Om het plein diverse stalletjes met souvenirs, kleding en accessoires.

Mercado Viejo ook wel bekend als ‘Mercat Vell de Vila’ is de oude markt van de stad uit de 19e eeuw; deze ligt aan de voet van de helling en entree naar de Dalt Vila. Van oorsprong een groente en fruitmarkt wat het nog steeds is op enkele dagen. Je kunt er je voorraad pijnboompitten en natuurlijke olijfolie kopen. In het najaar proef de verse paarse vijgen, voor mij de vrucht verbonden met het eiland. Er omheen op het plein diverse souvenir, kleding en natuurlijke-wellness stalletjes. Terrasjes en cafés zijn ook aan het plein, waar je kunt loungen, lunchen en je bezig houden met ‘people spotting’. Sommige zaterdagen in het hoogseizoen zijn er culturele activiteiten met muziek, workshops en activiteiten voor kinderen. De markt ligt aan de Plaza de la Constitució, vanaf hier wandel je zo de stadswijk Sa Penya in of Dalt Vila. Er is in het nieuwe stadsgedeelte nog een erg leuke markt, de gezellige ‘Mercado Nuevo’. Op wandelafstand van het oude centrum en zeer de moeite waard, ga een beetje vroeg op de dag. Zaterdag is voor de Ibicencos een boodschappendag, deze nieuwe markt is zaterdagen bezig en sfeervol.

De huidige oude robuuste Renaissance muren uit de 16e eeuw zijn gebouwd als onderdeel van de Middellandse kustverdediging.

Aiboshim’, is de oorspronkelijke Fenicische nederzetting (7e eeuw v.C.) waaruit Ibiza is ontstaan. Tot de 10e eeuw is er geen sprake van een fort tot de Moren komen en hun Medina ‘Madina Yabisah’ noemen. De Catalanen veroveren de stad in de 13e eeuw en maken de vesting groter en noemen het ‘Al-Andalus’. De huidige oude robuuste Renaissance muren uit de 16e eeuw zijn gebouwd als onderdeel van de Middellandse kustverdediging om de stad te beschermen tegen piraterij en de Ottomanen. ‘Portal de Ses Taules’ dateert uit deze tijd. Deze hoofdpoort is de belangrijkste entree om de oude ommuurde stad binnen te komen. Aan beide zijden is de gewelfde poort geflankeerd door Romeinse beelden en een gedenksteen met het familiewapen van koning Filip II, de inscriptie met de datum 1585 klopt niet, want eind van die eeuw was deze stadsmuur pas echt voltooid. In 1999 komen de oude stad en haar muren op de UNESCO werelderfgoed lijst. Bekijk de video van de muur.

 

Het hogere deel van 'Dalt Vila' heeft verscheidene opmerkelijke gebouwen uit de tijd dat Adel en Bourgeoisie zich binnen de stadsmuren vestigden

In de 16e eeuw wordt de Middeleeuws Dalt Vila een vestingstad. Je zou het nu bijna een groot openlucht museum kunnen noemen op een citadel. Een labyrint aan straatjes, kleine pleintjes, bijzonder gebouwen en vol kleine orginele details als ijzer-glas gesmede lantarens, een wapenschild of een heilig beeld ergens aan de muur. Het hogere gedeelte van Dalt Vila heeft verscheidene opmerkelijke gebouwen uit de tijd dat de Adel en Bourgeoisie zich veilig achter de stadsmuren vestigen. Als je eenmaal via de oude steile straatjes boven aankomt is je beloning een fantastisch panoramische uitzicht vanaf het observatieplatform bij de kathedraal. Van daaruit kun je weer afdalen richting Ibiza ‘nieuwe’ stad. Hou daarbij de kathedraal aan je linker hand en loop met de klok mee de bastions af via de ‘Vesting boulevard’. Uiteindelijk kom je weer uit bij ‘Portal de ses Taules’. Onderweg  passeer je vijf indrukwekkende bastiontorens (Baluartes genaamd), de Santa Llúcia , Sant Jordi en Sant Bernat geven uitzicht over de wateren tussen Ibiza en Formentera. In de bastiontoren Santa Lucía wat vroeger het ammunitiedepot was is nu een kunstgalerie ‘Es Polvorí’. Én voor wie in augustus Ibiza bezoekt, ieder jaar in deze zomermaand is er een vierdaags jazzfestival boven op deze ‘Baluarte Santa Llúcia’! 

Verderop zijn de boeiende Sant Jaume and Sant Pere torens. Bij Sant Jaume is een historische strijdscene uitgebeeld met oude wapens, kanonnen en buskruit, in de zomermaanden aangevuld met afwisselende culturele activiteiten. Vroeger bood de ommuurde stad bescherming tegen aanvallen van invallende Ottomanen, Fransen en piraterij. Door de strategisch hoge positie hielden ze overzicht en werkte de tegenaanval omlaag in hun voordeel. Piratentorens verspreid over het eiland waren vanaf deze hooggelegen positie beter te zien wanneer die met een vuursignaal waarschuwden voor dreigend gevaar. Zodoende konden mensen schuilen binnen de muren of in extra versterkte kerken verspreid over het eiland. 

Halverwege omhooglopend door een steile straat richting de kathedraal is er een klein katholiek kapelletje gewijd aan de beschermheilige San Ciriaco

Halverwege omhooglopend door een steile straat richting de kathedraal is een klein katholiek kapelletje gewijd aan de beschermheilige van Ibiza stad, San Ciriaco - de ‘Capilla de San Ciriaco’. Slechts één nis in de muur maar van essentiële betekenis voor huidig Ibiza. Aan het kapelletje is een legende verbonden. Er zou een geheime tunnel zijn. De Catalaanse troepen (Christenen) worden door iemand in het geheim door deze tunnel binnengelaten om zo de Moren te verrassen, weg te jagen en zodoende de stad te veroveren op de Arabieren (8.8.1235 n.C). De Catalaanse verovering zorgt ervoor dat de Moorse citadelstad Madina Yabisah Spaans grondgebied wordt onder leiding van Koning Jaime I de Aragón el Conquistador. Het kapelletje zelf wordt jarenlang liefdevol verzorgd door een (buur)vrouw tot haar dood enkele jaren geleden, vervolgens raakt de verzorging in het slop. Recent heeft een architect de legende ontkracht na uitgebreid het kapelletje te hebben onderzocht. Zijn conclusie, de legende dat de Christenen hier binnen waren gelaten via een onderaardse gang kon onmogelijk waar zijn. Of dit het einde van de legende is.....?

Festiviteiten van de beschermheiligen Nuestra Senora de las Nieves en San Ciríaco
Op 5 augustus starten een van de belangrijkste Ibiza Fiesta dagen. Het is de dag van de beschermheilige ‘Santa Maria Nuestra Señora de las Nieves’, patronne van de eilanden Ibiza en Formentera, bijgevolg dat de kathedraal naar haar vernoemd is. Na een speciale kerkdienst in de kathedraal beginnen de verschillende festiviteiten, exposities, theater- en concert voorstellingen in Dalt Vila en de stad. Velen Ibicencos grijpen de gelegenheid aan om zich te kleden in traditionele kledij. De festiviteiten gaan door tot 8 augustus, de dag dat Ibiza stad in 1235 op de Arabieren wordt veroverd. 8 augustus valt samen met de dag van de beschermheilige San Ciríaco (een van de veertien heilige helpers in het katholicisme). De festiviteiten worden afgesloten met een gezamenlijke traditioneel Spaanse maaltijd bij ‘Puig de Moulins’ (Necropolis wat naast de oude stad ligt). Als slotakkoord  barst er 's avonds een schitterend vuurwerk bovende stad los.

Tegenover de Palacio Episcopal van Ibiza ligt het voormalig pastoorshuisje, dat tegenwoordig dienst doet als informatiecentrum voor toeristen.

Tegenover de Palacio Episcopal (Paleis van de Bisschop) van Ibiza ligt het voormalig pastoorshuisje, dat tegenwoordig dienst doet als informatiecentrum voor toeristen. Ooit was het huisje een kunstgalerie, waar locale kunstenaars hun werk tentoonstelden. In het huidige ‘La Curia’ gebouw is een audiovisuele presentatie hoe ‘Madina Yabisah’, de oude stad tijdens de Moorse overheersing eruitzag. Neem de tijd om de laat Middeleeuwse deur met daarboven het schild van de Kroon van Aragon uit 1503 te bekijken.

Het eiland heeft nog een Bisdom, Bischop Monseñor Vicente Juan Segura is de huidige bisschop van Ibiza en Formentera. De voormalige rechtsgeleerde is na zijn bisschoppelijke inwijding in 2005 naar Ibiza gekomen. Een bereisde man die zich met zijn apostolische werk in Mozambique, Marokko en Costa Rica heeft inspannen. Het toeval wil dat de vader van de Ibicenco buurman van mijn ouders de eerste, en gedurende lange tijd de enige, taxi op het eiland had. Dhr Serra werd in die jaren regelmatig ingeschakeld om de toenmalige Bisschop rond te rijden. Bekijk hier een bijzonder 360 graden foto van het kathedraal plein.

De Catelaans-Christelijke veroveraars (conquistadores) stichtten in 1235 de parochie van Santa Maria boven op de berg

Helemaal op de top van Dalt Vila al van verre te zien pronkt de ‘Catedral de la Verge de les Neus’ (Kathedraal van onze Vrouw van de sneeuw). Door haar Catalaanse origine wordt nog steeds de Catalaanse naam gebruikt en behoort de kathedraal nog bij Tarragona. De Gotische-Baroque kathedraal, ook wel ‘Catedral de Santa Maria D’Evissa’ genoemd, dateert uit 1235 toen de parochie van Santa Maria werd opgericht. Hoogstwaarschijnlijk gebouwd op de resten van een moskee uit de tijd van de Moorse overheersers. Er zijn zelfs archeologische bewijzen dat er daarvoor nog een Romeinse tempel gewijd aan de god Mercure moet hebben gestaan. Door de jaren heen worden er kapellen bijgebouwd ter ere van verschillende discipelen, in de 18e eeuw krijgt de kerk een  grondige opknapbeurt. Hierna vestigt Paus Pius VI de episcopale zetel Ibiza & Fromentera op het eiland en wordt de kerk uiteindelijk kathedraal. In de kathedraal zijn verschillende religieuze kunstwerken en -schatten te zien, waarvan enkele Gotische stukken. In de kathedraal is ook een museum, waar altaarstukken, religieuze relikwieën en een prachtig gouden Mallorcaanse monstrans te bewonderen zijn. Tijdens de verschillende religieuse feesten is de kathedraal vanzelfsprekend betrokken en is er voor de heilige beelden een belangrijke rol weggelegd. O.a. bij Semana Santa, de heilige week vóór Pasen, én de 5 - 8 augustus beschermheiligen en de stichting van de stad viering. De indrukwekkende kathedraal, de vestingmuren en de oude straten vormen een betoverend decor voor deze evenementen. Voor een idee van de Semana Santa viering bekijk dit blog.

Afrika, Puniciërs, Feniciërs, Romeinen, Moren en vroeg Spaanse overheersers, zij allen lieten cultureel erfgoed achter.

Het archeologisch museum aan de Plaza de la Catedral vind ik een must, 3000 jaar aan geschiedenis trekken aan je voorbij. Van oorsprong is het een kapel, de ‘El Salvador kapel’, gesticht door het vissersgilde in de 14e eeuw. Hier is echter weinig meer van terug vinden; slechts een ‘rosette raam’ in de muur en een Jezus beeld. ‘Tanit’ de Noord-Afrikaanse Fenicische en Berberse godin en het offeren van kinderen hadden al tijdens mijn Tunesische reis nogal indruk om me gemaakt. Ook Ibiza wordt met deze godin in verband gebracht, daarom ga ik naarstig opzoek naar Tanit informatie. Ibiza is door de eeuwen beïnvloed door Afrika, Puniciërs, Feniciërs, Romeinen, Moren en vroeg Spaanse overheersers, allen laten cultureelerfgoed achter, dagelijkse gebruiksvoorwerpen en beeltenissen van vereerde helden. Wie van archeologie en historie houdt, kan zijn hart ophalen met een verscheidenheid aan Punische tot Middeleeuwse verzamelstukken en beelden. Mijn zoektocht naar Tanit en haar verleden is ietwat teleurstellend. Het blijkt dat Tanit op Ibiza samengaat met mystiek, occultisme, healing en spirituele zaken waar ik zelf wat sceptisch tegenover sta. De connectie komt doordat zieke en oude Cathagers vroeger naar het eiland kwamen om te genezen of te sterven en vervolgens de kans kregen tot wederopstanding. In oude graven zijn beeltenissen van Tanit teruggevonden. Bijvoorbeeld aan de rand van Dalt Vila; op de hellingen van de heuvel ligt het Fenicisch-Punische necropolis ‘Puig des Molins’. Nu ligt het ietwat in een juxtapositie binnen de huidige urbanisatie. De heuvel waar Ibiza op gebouwd is zou een borst van Tanit zijn.

 

Achttiende eeuws Kasteel 'Almudaina' wordt binnenkort, na de verbouwing, een van Spanje’s beroemde Parador hotels.

Almudaina Kasteel’ is enige tijd in de verbouwing, binnenkort wordt het een van Spanjes’ beroemde Parador hotels. De restauratie fase duurt langer dan verwacht want ook hier heeft de economische crisis toegeslagen. Het kasteel-parador ligt op een fantastische plek boven op de heuvel van de Dalt Vila, tussen andere historische gebouwen, met uitzicht over de stad en de Middellandse zee. Eerder is het kasteel een militaire enclave tijdens de Moorse overheersing. Filipe II laat er, gelijktijdig met de stadsmuur in de 16e eeuw, een kasteel bouwen. Twee eeuwen later als een deel van de stadsmuur in verval raakt, zijn Almudaina en kasteel samengevoegd. Helaas is nog onbekend wanneer de Parador daadwerkelijk haar deuren opent.

De nonnen leven in een clausuur, voor de Middeleeuwse markt bakken ze lekkernijen en gebak, zelf mogen ze niet buiten de muren komen.

Convent de Ses Monges Tancades (ook bekend als Convento de San Cristobal) is van de Augustijner nonnenorde. De nonnen leven in een clausuur, ses monjes tancades wil zeggen 'de opgesloten nonnen'. Mocht je de nonnen tijdens een dienst in de kerk zien, dan zitten ze achter een traliewerk in hun habijt. Half mei is er een middeleeuwse markt in de oude stad, de nonnen bakken verschillende lekkernijen en gebak. Het wordt door anderen verkocht omdat de nonnen niet zelf naar buiten komen. Het verdiende geld is wel voor de kerk. Er zijn nog weinig nonnen over, zoals elders treden er maar weinig vrouwen tot het klooster. De nonnen op de foto zijn waarschijnlijk van een andere orde. Het klooster zelf; verschillende huizen worden in 1599 aankocht en verbouwd tot klooster, een jaar later trekken de nonnen er in. De bijbehorende kerk is opgedragen aan de heilige Christoffel. Jammer genoeg worden kerk en klooster tijdens de Spaanse burgeroorlog (1936 – 1939) totaal vernield tijdens vergeldingsacties tegen de kerken. Enige jaren later worden beide herbouwd in originele staat. In de jaren ‘60 word het klooster gerenoveerd en krijgen de nonnen wat meer wooncomfort. De kloostergebouwen zelf zijn eenvoudig en sober.

De gebouwen van het Dominicaanse klooster worden afhandig gemaakt tijdens de Mendizábal kerkelijke inbeslagname.

De Dominicaanse broeders komen eveneens in de 16e eeuw en stichten een kerk en klooster onder de naam ‘Iglesia en Convento de Santo Domingo’. Helaas voor hen moeten zij in 1835 om veiligheidsredenen het terrein verlaten. Hun klooster wordt hen afhandig gemaakt tijdens de Mendizábal kerkelijke inbeslagname (vijandelijkheid tegen de bourgeoisie en rijke kerken/landeigenaren gericht, tijdens de burgeroorlog met de Carlisten). hetzelfde lot treft vele andere oude kloosters in heel Spanje. De kerk bestaat nog, het klooster wordt stadhuis in hetzelfde jaar. De Barokke-Renaissance kenmerkt zich voornamelijk door witte gebouwen en door Valenciaanse koepels met rode dakpannen. Het klooster heeft verschillende gemeentelijke diensten gehuisvest, waaronder een gevangenis, een school en een ziekenhuis. Het gezichtsbepalende gebouw herbergt nu het historisch Archief d'Eivissa, de sacristie (consistorie), het huidige stadhuis inclusief de werkkamers van de Burgemeester.
De architectuur van het klooster is van dezelfde Genuese meesters die ook ‘Can Botino’ bouwde aan Calle de Pere Tur. Can Botino, een huis bestemd voor Italiaanse adel van de stad in navolging van de paleizen van Genua. Beide gebouwen liggen vlak bij elkaar, en zijn o.a. door renovaties in de 17e eeuw een uniek voorbeeld van klassieke Renaissancearchitectuur op Ibiza.

Inmiddels weer afgedaald bij de Portal de ses Taules, vervolgen we onze weg nu buiten de oude stadsmuren naar de oude wijken die er omheen liggen. Als eerste stappen op La Penya af.

Calle de la Virgen, een gezellige straat vol boetiekjes, bars en cafés die in de avonduren als een nachtvlinder haar vleugels opent.

Barrio Sa Penya (La Penya), de oude visserswijk bestaat uit een doolhof aan smalle straatjes steegjes en trappen. Het is een wijk met lieflijke bloembakken en een waslijn uit een raam. Maar helaas ook een wijk met een slechte reputatie, wees op je hoede en bedacht op zakkenrollers, kies verstandige bezoektijden en ga liever niet alleen. Van lieverlee wordt een en ander opgeknapt in deze wijk en is veiligheid een punt van aandacht van de Gemeente. La Penya is de ‘nieuwste’ van de oude buitenwijken van de Renaissance stadsmuren aan de voet van de Santa Lucia bastion. Veelal horizontale straten die parallel aan de zee lopen. ‘Plaça de Sa Drassaneta’ was vroeger de bootopslag (op ‘t droge) in het midden van de zeevaarderwijk. De inmiddels beroemde straat  ‘Calle de la Virgen’, is een straat om te kijken en bekeken te worden. Een gezellige straat vol boetiekjes, bars en cafés die in de avonduren als een kleurige nachtvlinder haar vleugels opent. Bovendien vele gayvriendelijke bars waarbuiten een regenboogvlag wappert. Extravaganten en travestieten in strak leer op hoge stiletto’s is in deze wijk heel normaal in de avonduren. Laat je verrassen door de sprankelende diversiteit met een vleugje bizar van het eiland.

La Marina is van oudsher de handelswijk met winkeltjes en cafés, letterlijk een wijk met een dag en nacht verschil.

We belanden vervolgens bij de haven, een wijk die ik persoonlijk erg gezellig vind. Barrio de la Marina (La Marina - havengedeelte) is van oudsher de handelswijk met haar vele winkeltjes. De plek om je lokale strooien  boodschappenmand te kopen ‘Cesto’ of een paar espadrilles. Onmisbaar in zo’n wijk is een bar voor je kopje koffie en cognacje, die zijn er ruimschoots. In de avond en vroege nacht komt La Marina helemaal tot leven; volop restaurantjes met terrasjes op pleinen en straatjes, straatartiesten, souvenir marktstalletjes, sierraden, kleding en accessoires. In de zomer is er tegen middernacht kans op flinke reuring in de straat; flamboyante optochten ter promotie van de verschillende grote nachtclubs (o.a. Pacha, Space,Amnesia en El Divino), wellicht is er een vrij entreekaartje nog te scoren. Uit eigen ervaring weet ik dat buiten het hoogseizoen het hier ook heerlijk toeven is op de terrassen of binnen in de bars en restaurants die geen zomersluiting hebben. Overdag lunchen vanaf 14 uur is niet ongewoon, doe als de Spanjaarden schuif aan en ga daarna ook siesta houden. Ik zelf ben helemaal verzot op cocktails; tot groot vermaak van mijn familie hebben de mojitos en coco loco’s mij  weleens in een vrolijke schijnwerper gezet. La Marina is het eerst gedeelte van de stad dat op vlak terrein werd gebouwd, onderaan de heuvel van Dalt Vila.

Een bar die al in de jaren 60 erg populair was, is, ‘Bar Estrella’ liggend aan het plein vóór het haven douanegebouw en het obelisk monument. Schrijvers en kunstenaars van toen ontmoeten elkaar onder het genot van een kopje koffie en een Spaans cognacje. Je had toen zomaar naast Salvador Dali, Jan Gerhard Toonder of Orson Wells kunnen zitten! La Estrella was voor  vakantiegangers in de jaren 60-70, synoniem voor ‘het laatste drankje’ voordat de veerboot trompetterde om te vertrekken naar het vasteland. Estrella is het gehele jaar geopend. Het is een genot op het plein voor het café te zitten met uitzicht op het op- en afschepen van veerboten naar Denía en Mallorca . Eveneens vind je aan de kop van de haven 'Can Pou Bar', beroemd om haar voormalig excentriekelingen die er kwamen (Freddy Mercury en Errol Flynn). Eveneens nog steeds een populaire locatie.

Aan de haven, bij de haven-douanegebouw staat een uniek monument, een grote obelisk. Het enige gedenkteken in het hele Middellandse Zee gebied voor de piraten en corsarios (vrijbuiters en zeerovers). De Ibicenco eilandbewoners hebben nooit geaarzeld om hun eilandrechten te verdedigen zelfs als het tot gevechten leidde. Vanaf de 18e eeuw zoeken verscheidene piraten hun toevluchtsoord op het eiland en op hun beurt zorgen zij voor de dappere verdediging tegen vijandige aanvallen. Begin 19e eeuw zijn de laatste gevechten op zee met de Corsarios van Ibiza. Als dank voor hun steeds moedige strijd wordt hen in 1925 dit monument door de eilandbewoners geschonken. Ieder jaar in augustus tijdens de San Salvador festiviteiten is er een ceremoniële kranslegging bij het monument.

De 'Vara de Rey' is in 1849 een speciaal aangelegde bomenavenue als entree naar de stad. In 1904 wordt halverwege een groot monument geplaatst.

La Marina gaat vanzelf over in ‘El Poble Nou’. De wijk is de eerste geplande stadsuitbreiding en dateert uit 1848. Het gebied ligt tussen La Marina en Calle Conde de Rosellón. De gebouwen zijn nog oker, roze en rood van kleur, typerend voor de Italiaanse invloeden. Wat nu de Vara de Rey is was in 1849 een speciaal aangelegde bomenavenue als entree naar de stad. In 1904 wordt halverwege de avenue een grote monument geplaatst, opgedragen aan voormalig eilandbewoner Generaal Vara del Rey, die sneuvelde bij de verdediging van Cuba in 1898. Paseo Vara de Rey loopt door in de Avenida Espana, een van de belangrijkste winkelstraten van de hedendaagse stad. In 1912 wordt gestart met het zgn. nieuwe 20ste eeuwse bouwen volgens een consistente stadsplanning onder leiding van architect José Alomar. Dit is vernieuwend en de regio wordt een voorbeeld van nieuwe urbanisatie, zo onstaat de naam 's’Eixample' voor deze wijk. Aan de Paseo Vara de Rey en in de straten in de omgeving worden statige huizen met tuinen gebouwd met ertussen kleinere residenties, zodoende vormt zich een van de eerste residentiële districten. Gezien deze bouwperiode klopt het met de Art Deco invloeden, waar ik zelf zo van houd, die zijn terug te vinden op en in verschillende gebouwen. Maar er zijn ook andere architectuur trends. In 1898 is Teatro Pereira af, ook een symbool voor de start van de 20ste eeuw en een tijdperk waarin Spanje veel van haar koloniën verliest. In de architectuur is te zien dat er een nieuwe stijl van architectuur geïntroduceerd wordt op het eiland, zoals Classicistische invloeden uit de koloniën. Deze trend houdt aan tot de jaren ’40. Een van de hoofd metselaars JuanGómez Ripoll is zelf in Cuba geweest - Hotel Montesol is van zijn hand in 1933. In de 30er jaren komen architecten met Modernisme bouwstijl ideeën. In de 60er jaren als gevolg van welvaart en voorspoed begint de toestroom van toeristen naar het eiland. Het aanbreken van een nieuwe periode van grootschalige bouwprojecten. Gezien mijn architectuur liefhebberij, kan ik dit erg waarderen.

Buiten onze stadswandeling maar wel de moeite waard zijn de twee nieuwe havens aan de overkant van de baai. Een aparte stadswijk, inmiddels ingelijfd door Ibiza stad. Daar liggen ‘Marina Botafoch’ en ‘Marina Ibiza Nueva’. Een rendez-vous voor de rijken, jetset en glamouristas, hun enorme jachten dobberen in de nieuwe havens. Zeker de moeite waard om hier over de kades te wandelen en weg te dromen bij deze drijvende paleizen. Bij beide Marinas vind je uitmuntende restaurants, chique clubs en 5* hotels. Vanaf hier heb je vooral in de nacht een waanzinnig uitzicht over de baai naar Ibiza stad. Tevens ligt hier de wereldberoemde nachtclub ‘Pacha’.

Onze culturele dag van ontdekkingen en wandelen eindigt op de Vara del Rey, de 'nieuwe of beneden stad’. Een statige weg met in het midden een wandelpromenade, omgeven door prachtige huizen die symbool staan voor de welvaartsklasse die er woonde toen het gebouwd werd. Winkels van bekende kledingmerken staan tussen de oude boekhandel, tabakszaak en lokale apotheek. Vara de Rey is een belangrijke schakel tussen de nieuwe stad, de haven, La Marina en Dalt Vila. Cafetaria Montesol op de hoek lokt, maar we kiezen voor ons afzakkertje op het terras er schuin tegenover aan de haven op de hoek bij ‘Café Mar Y Sol’. Een groot terras met prima uitzicht op de kathedraal in de hoogte en over de haven en boulevard. We kijken naar de veerboot klaar voor vertrek naar Formentera. Overigens, Formentera is een leuke dagtocht en om daar fietsen te huren (verschillende afvaarten per dag) en over het eiland te fietsen.

Stadse overnachting, feestend de nacht door en bijkomen op een van stranden zijn dichtbij

In de stad overnachten heeft zo zijn voordelen, entertainment, cultuur, restaurants en cafés zijn dichtbij. Daarnaast is openbaar vervoer en de verschillende schepen naar de andere Balearische eilanden of het vasteland binnen handbereik. Een prima centraal gelegen bed and breakfast is hotel  El Puerto, vlakbij de haven. Royal Plaza, eveneens in het centrum waar je in het dakterraszwembad dobberend op Dalt Vila kijkt. In de oude stad tegenover het voormalig Dominicaner convent is het mooie vijf sterren hotel Hotel Mirador de Dalt Vila. Gebouwd als luxe stadsvilla in 1904 en voorheen bewoond Fajarnés familie.

Tot slot, velen gaan zeker niet alleen voor de cultuur naar la Isla Blanca in de Middellandse Zee. Daarom enkele strand- en feestelijke tips van locaties nabijgelegen. Prettige stranden dichtbij Ibiza stad zijn ‘Es Figueretas’ met een boulevard, ‘Playa den Bossa’ en ‘Las Salinas’ allen hebben een goede busverbinding erheen. Helemaal in, is de recent verbouwde hotel-club ‘Ushaia’, bij het zwembad treden bekende Dj´s op vanaf 16.00 tot 24.00 uur. Voor jonge mensen is Playa den Bossa een swingende locatie, voor gezinnen met kinderen is een andere locatie aan te bevelen. Dichtbij de Ushaia ligt Space disco. Eveneens vlakbij gelegen is de swingende coole ‘Beach club Bora Bora’. Bij Talamanca is de alom bekende disco ‘Pacha’, de oudste van de nachtclubs op het eiland, gestart in 1973 in een finca toen ‘ver weg’ van de stad. Hotel Pacha is nabij, opvallend in de nacht wanneer die zich aan de buitenzijde als een kameleon in psychedelische kleuren verandert. De Pacha disco en hotel zijn een paar stappen verwijderd van de Marina Botafoch.
Eind september is het einde van het ‘clubbing’ seizoen. Dat wordt groots feestelijk gevierd dat het zomerseizoen sluit. Het feestseizoen is over en menigeen gaat terug naar hun thuisland tot het jaar erop. Het eiland wordt relatief rustig, de mensen die er wonen en buitenseizoen toeristen blijven over. Van de grote bekende clubs, blijft alleen Pacha in de wintermaanden open gedurende weekenden en is de clientèle vooral Spaans.

Is het winterseizoen saai? Welnee, dan keert het eiland terug naar haar relaxte oorspronkelijke sfeer en valt het typisch Ibicenco leven meer op. Er zijn nog verschillende locale feesten en festivals waar mensen van alle leeftijden bij elkaar komen. De wegen, restaurants en platteland zijn minder druk. De stranden plekken om heerlijk in een zonnetje te relaxen en genieten van een paella of locale vis bij een van de strandtenten.


Mijn dank aan Bert en Anneke Velthuis, Milca van der Mey en Grietje Serra voor het beantwoorden van al mijn vragen en de ‘insiders’ informatie.
Website Ibiza Tourismo (Engelstalig) link
Website Spaans verkeersbureau Nederland link
Georganiseerde wandelingen (meertalig) door de oude stad bv “Ibiza Cultural” zijn te regelen via Alsabini – bekijk het Engelse pdf document op de website (Spaanstalig website)
Balèaria veerboten naar het Spaanse vasteland (Barcelona, Valencia, Denía), de andere Balearische eilanden en over de straat van Gibraltar naar Noord Afrika. Website.

Ibiza-stad. Een wandeling door de smeltkroes van eeuwenoude historie en eigentijdse cultuur.

Door: Mireille Velthuis

  Het vliegtuig dipt haar vleugel en tijdens de landingsdraai zie ik Ibiza stad en Dalt Vila onder me liggen, de kathedraal pronkt fier boven op de burchtheuvel. De motoren ronken, we vliegen rakelings over de eeuwen oude zoutpannen en landen op het vliegveld van Ibiza stad. Het is mei en de temperatuur voelt behaaglijk aan. “Hola mi Padres!” Het gros van de Nederlanders heeft een beeld van Ibiza van een feestend, hedonistisch en extravagant eiland. Hetgeen afstraalt op Ibiza-stad. Alsof je bij Amsterdam alleen maar denkt aan coffeeshops, de Wallen, Rembrandtsplein en de Kalverstraat. Jammer, want in Ibiza-stad, daterend uit de Fenicische tijd van 654 ...

Lees verder
Een feestelijke zomer aan het strand

Door: Doenja Pluymen

De zomer komt er weer aan, dus weer tijd voor een feestje en een lekker zonnetje. Klinkt dit je ...

Lees verder
Vliegvakantie Ibiza

Door: Björn Groenveld

Het Spaanse eiland Ibiza is een populaire vakantiebestemming onder jongeren. Dit komt door het ...

Lees verder

- Advertentie -