Bloemenzee in Girona en wandelen over een oude smokkelroute aan de Costa Brava

'Temps de Flor' is jaarlijks het Bloemenevenement in Girona. Aanleiding voor het Spaans Verkeersbureau om een van de Spotters uit te nodigen op persreis om dit met eigen ogen te aanschouwen. En natuurlijk horen daar nog een aantal andere activiteiten bij. Zoals een wandeling over een oud smokkelaars- en douanepad langs de kust, maar ook trok Ivonne Calis met de Segway het binnenland in. Genoeg belevenissen voor een boeiende reisblog.

Door: Ivonne Calis

Woensdag 14 maart 2014. Nadat ik de vraag heb gekregen om deel te nemen aan een reis door het gebied rondom Girona roept mijn man, die een klein jaar in die regio heeft gewerkt, dat ik een enorm mooi en gevarieerd gebied te zien ga krijgen. In de vier dagen die ik daar samen met 4 andere persfotografen en Marlies van het Spaans verkeersbureau doorbreng, worden wij van het ene mooie plekje naar het andere geleid. Er staan veel sportieve activiteiten op het programma, afgewisseld met mooie kleine dorpjes. Overal zou ik wel langer willen blijven, want wat we zien smaakt naar meer!

Girona staat in het teken van “Temps de Flors”. Trappen en monumenten maar ook kleine binnenplaatsjes worden aangekleed met bloemen.

Onze vlucht met Transavia brengt ons naar Barcelona waar we opgewacht worden om met de taxibus naar ons eerste hotel in Girona gebracht te worden. Hotel Ultonia is een modern stadshotel. We hebben wat vertraging gehad met onze vlucht, dus het wordt even een snelle check in waarna we direct met onze enthousiaste gids op pad gaan. Vanaf de voordeur van het hotel lopen we zo de stad in.We beginnen in het winkelgebied Santa Clara. Helaas hebben we niet veel tijd om hier rond te kijken, want ik zou hier graag even rustig genieten van de vele kleine winkeltjes. Zo is er Alqvimia, beroemd om haar parfums. Ook in de ijssalons is het een drukte van belang.

Girona staat deze dagen in het teken van “Temps de Flors”. Op 145 plaatsen in de stad vind je grote en kleinere bloemenexposities. Het leuke is het dat het voor iedereen mogelijk is om deel te nemen, of je nu een particulier bent of beheerder van een monumentaal gebouw. Je kunt een ontwerp indienen dat goedgekeurd moet worden door het gemeentebestuur. De bloemen die je gebruikt krijg je dan geschonken, de uren moet je zelf inbrengen. Zo kun je in de stad dus prachtig aangeklede trappen bewonderen, oude monumenten maar ook kleine binnenplaatsjes of balkons. Als wij er lopen is het nog redelijk rustig, maar in de avonden en het weekend komen er veel mensen om al het moois te bewonderen.
Onze wandeling voert ons onder andere langs de Prachtige Església del Carme, met een geheel oranje inrichting, de Eglésia de Sant Marti met een “witte wolken” inrichting en prachtig aangeklede trappen.

De Iron bridge, over de Onyar, is een bijzondere rode brug met gekleurde glazen delen erin en gebouwd door het team van Eiffel.

Hij overspant de Onyar rivier die door de binnenstad stroomt. Langs de rivier staan prachtig gekleurde huizen, geïnspireerd op de huizen in Florence. Het is bijna niet voor te stellen dat hier tot de 18e eeuw geen huizen stonden maar er een levendige veemarkt was langs de rivieroevers.
In de stad vind je nog mooi bewaard gebleven resten van de oude stadsmuren, overblijfselen uit de tijd waarin er gestreden werd tussen moslims en christenen. Ook kent de stad nog een oude, 13e eeuwse, Joodse wijk met eigen regels en trekt nog steeds veel toeristen uit Israël.
Vanaf de Torra Gironella hebben we een mooi uitzicht op de binnenstad en kunnen we goed de omgeving in ons opnemen. Groene heuvels lonken om te gaan wandelen of fietsen. De (Franse) Pyreneeën zie je goed liggen, de sneeuw nog op te toppen. Vanuit de stad ben je binnen een uur in Barcelona en in dezelfde tijd zit je ook in het skigebied van de regio. Ook is de kust van de Costa Brava goed bereikbaar. Girona heeft veel te bieden! We strijken even neer op het Plaza Indepenzia in het hart van het oude centrum, van al dat wandelen hebben we dorst gekregen.

Het leuke is dat onze Segway-tocht door het land van de Baix Empordà gaat, een zeer fraai natuurlijk gebied met een even zo mooie kust.

Donderdag 15 mei 2014: Aan het ontbijtbuffet kunnen we kiezen uit genoeg lekkere hapjes om ons vol energie aan de tweede dag van de reis te wagen. Vandaag staan er veel sportieve dingen op het programma en ik heb er reuze zin in.
Na een korte rit komen we aan bij Ocitania waar vanochtend een tour met een segway gaan maken. Al lange tijd wil ik al eens op zo’n segway staan en nu komt deze wens dan uit. Het leuke is ook nog dat onze tocht door het land van de Baix Empordà gaat, een zeer fraai natuurlijk gebied met een even zo mooie kust.

We worden hartelijk ontvangen door Marc die ons de fijne kneepjes van het rijden op een segway bijbrengt. Naar voren hangen als je vooruit wilt, naar achter hangen als je wil (bij)remmen en het stuur naar links of rechts bewegen om een bocht te maken. Het klinkt erg gemakkelijk, maar het duurt toch wel even voor ik het helemaal onder de knie heb. Na een korte oefening op het eigen terrein gaan we op pad en rijden op vele hobbelige landweggetjes in het binnenland. Na een tijdje wordt de snelheid wat opgevoerd en kunnen we rustig genieten van wat er om ons heen te zien is.

Mooie valleien met daarin grotere en kleine charmante dorpjes, een oud bruggetje, kleine stroompjes met wuivend gras, veel bloemen en dat met de Pyreneeën als achtergrond. We stoppen een paar keer om even een klein dorpje te bekijken of een mooie foto te maken. Af en toe hebben we harde tegenwind, maar onze segways kunnen alles aan.
De tijd vliegt en veel te snel moeten we alweer afscheid nemen van Marc. Ik zou dit nog wel langer willen doen.
Ocitania verhuurt de segways waarbij je dan met gps (en picknickmand) op pad kunt. Zeker iets om een keer te doen en eens op een andere manier te genieten van deze regio!

Ons lunchadres is hotel/restaurant El Far in Platja de Llafrank. De rit ernaartoe brengt ons steeds hoger en geeft geweldige kijkjes op de kustlijn.

Mooie blauwe baaien met kleine plaatsjes lonken. Na de lunch zullen we een kustpad gaan bewandelen en al dat moois van dichtbij gaan bekijken.
Genieten doen we ook bij het restaurant waar je heerlijk zit in de serre en uit kunt kijken op de kust. Het restaurant is sfeervol ingericht en ik loop even rond. Het zou geen straf zijn om hier een paar dagen in het hotel door te brengen!

Bij de lunch kunnen we voor iedere gang kiezen uit twee gerechten en ik laat het me goed smaken. Salade met tomaat en kaas, gegrilde vis met groentes en een deeggerechtje met pompoenjam, amandelen en ijs. Daarbij krijgen we voor de liefhebbers lokale wijnen, lekker vers brood met olijfolie en tomaatjes en ook water staat weer standaard op tafel.

 

Het kustpad dat we lopen, de Cami de Ronda, voert ons over voormalige smokkelaars- en douanierspaden. Een wandeling van een uur of vier.

Onze gids wacht ons op na de lunch en we dalen af naar Llafranc. In voorbereiding op de verwachtte drukte in het weekend en seizoen is men hier het strand aan het schoonmaken . Geen mensen op het strand dus, maar in de weekenden en zomermaanden kan het hier aardig druk zijn.
Het kustpad dat we lopen, de Cami de Ronda, start bij ons lunch restaurant bij de vuurtoren en loopt helemaal tot Blanes. Het is een pad over voormalige smokkelaars en douanierspaden. Een wandeling van een uur of vier. Er zijn plannen om het pad nog langer te maken, wat mij betreft een prima idee want ik vind het heerlijk wandelen zo.


Mooie delen bovenop de rotsen met uitzicht op zee worden afgewisseld door het lopen over promenades en strandjes. Onderweg kom je een aantal trappetjes tegen en loop je door een paar kleine tunneltjes. De wind van zee wordt opgevangen door de pijnbomen en het zonlicht gefilterd.
In de oude muurtjes langs het pad zie je veel boomwortels groeien wat het geheel een mooie verweerde look geeft. Mijn droomhuis met uitzicht op zee heb ik ook al snel gevonden, hoewel ik vrees dat ik nog even zal moeten doorsparen…….

Calella de Palafrugel is een sfeervol plaatsje met een aantal kleinere strandjes. De boulevard heeft diverse kleine restaurantjes en wat souvenirwinkeltjes. Een prima plek om een lekkere strandvakantie door te brengen zeker in combinatie met het prachtige achterland dat je binnen handbereik hebt.


En dan is het alweer tijd om verder te gaan en worden we met de auto naar Begur gereden.

 

Begur is een voormalig vissersdorpje en ligt tegen de hellingen aan. Op een hoog punt ligt op een strategische positie het kasteel.

Vanaf het kasteel hebben we een geweldig uitzicht op de kust en het achterliggende land. Opvallend zijn de grote vlakken met water, die geen zoutwinning velden zijn maar plekken waar ze rijst verbouwen. Eén van de lokale lekkernijen hier is dan ook rijst met zeevruchten.
In de 16e eeuw had men veel last van piraterij en hoopte men deze vanuit het kasteel te kunnen bestrijden en zo het achterland te kunnen beschermen. Toen dat niet genoeg bleek zijn er tien verdedigingstorens gebouwd, waarvan er nu nog vijf over zijn die je verspreid door het dorp terug kunt vinden.

In tijden van crisis en oorlog vertrokken veel mensen uit de regio naar de Spaanse koloniën Puerto Rico en Cuba. Bij het verliezen van deze koloniën kwam men weer terug en nog altijd zijn er veel invloeden uit die tijd te zien. We genieten van koloniale panden met typische kleuren verf en schilderingen in het interieur, mooie straatjes en binnenplaatsjes met palmbomen. Ieder jaar in september is er nog een indian fair die in het teken staat van Cuba.

We kwijlen bij het zien van de vele winkeltjes met oosters georiënteerde kleding, sierraden en kleine hebbedingetjes. Helaas is er niet echt tijd om te shoppen want de tijd vliegt.

 

Het dorpje Madremanya ligt landelijk. Hotel Can Bassa is een gerestaureerd boerenhuis uit de 14e eeuw en wat een geweldige plek is dit.

Met heel veel liefde en gevoel voor sfeer is het gebouw omgetoverd tot 3 hotelkamers en 5 appartementen. Geheel uit oude steen opgetrokken en ingericht in oude stijl. Luikjes voor de ramen en als ik die opengooi volop rust in het omringende landschap.
In de tuin een klein zwembad met een paar ligstoelen.
Alweer zo’n plek waar ik veel langer zou willen blijven dan dat ene nachtje. We hebben korte tijd om te genieten, ons op te frissen en daarna wacht het diner.

Met een veganist en een glutenvrije eter en dan nog twee mensen die “semivegetarisch” zijn zijn we lastige klanten voor onze gastheer van restaurant La Cantonada in la Bisbal d’Emporda. Na wat overleg met zijn moeder, die in de keuken staat, tovert hij voor iedereen een geweldig menu op tafel. Iedere gang is nog lekkerder dan de vorige en het is allemaal met een eigen touch gemaakt.

 

 

Wij gaan vandaag op pad en combineren de fietsroute om het meer van Banyoles met een bezoek aan het centrum van de stad.

Vrijdag 16 mei 2014. We ontbijten op een overdekt binnenplaatsje met uitzicht op het omringende landschap. Gelukkig hebben we even de tijd om van de rust en ambiance te genieten want we vertrekken vandaag pas om 10 uur. Het koffieapparaat heeft haar tempo aan de omgeving aangepast en neemt alle tijd om voor ons het perfecte kopje te zetten.

We rijden naar het meer van Banyoles waar in 1992 de roeionderdelen van de Olympische spelen werden gehouden. De afscheiding van de banen zit nog in het meer en er wordt ook nu nog volop geroeid.
We worden ontvangen bij de fietsverhuur van Pla de L’estany. Je kunt er diverse soorten fietsen huren; van sportief tot tour en tandems. Er zijn meerdere fietsroutes uitgezet rondom het meer, door de bossen en heuvels en door Banyoles. Wij gaan vandaag op pad en combineren de route om het meer met een bezoek aan het centrum van de stad. Het is gemakkelijk fietsen en onderweg hebben we tijd genoeg om de landelijke omgeving te bewonderen.

Langs het meer staan diverse kleine vissershuisjes. Ze zijn allemaal privébezit en worden nog geregeld gebruikt. Verder stoppen we o.a. bij een kijkhut waar je in alle rust de verschillende vogels kunt observeren. Iets verderop zit een dame volledig in trance aan de waterkant en heeft geen enkel besef, zo lijkt het, van onze aanwezigheid. Ik geloof wel dat je hier goed tot rust kunt komen.
De omgeving van het meer wordt veel gebruikt voor allerlei sportieve activiteiten. Naast roeien en kanoën op het meer wordt er ook gevist, gefietst en gewandeld.
We krijgen een klein stukje van het centrum van Banyoles te zien en bewonderen daar de mozaïeken van één van de kerkjes. Daarna fietsen we weer terug naar ons startpunt aan het meer.

Lunchen doen we in restaurant La quinta justa in Olot, één van de grotere plaatsen van de regio. Ook nu weer kunnen we kiezen uit een voor-, hoofd- en nagerecht. Op het terras in de achtertuin, onder de luifel is het goed toeven.
Tijdens de lunch schuift onze gids van die middag aan. Beth zal ons meenemen naar het vulkanische park Garroxta.
Dat zij een ervaren begeleidster van (school) groepen is blijkt al snel als zij enthousiast en in rap tempo over het gebied vertelt. Gewapend met een kleine whiteboard schetst zij de ene situatie na de andere.

 

Het Garroxta vulcanic Natural park telt in totaal zo’n 40 vulkanen. De vallei is groen, overal staan bloemen en de brem bloeit volop.

Het grootste deel van het Garroxta vulcanic Natural park is privé bezit . In het hele park wonen zo’n 40.000 mensen waarvan de meerderheid in Olot. Ook Beth zelf woont op één van de kraterranden in een kleine gemeenschap. De vallei is groen, overal staan bloemen en de brem bloeit volop. Een prachtige, natte en vruchtbare regio waar nog volop geboerd wordt.
We nemen een kijkje bij de vulkaan Croscat waar lange tijd mijnbouw heeft plaatsgevonden. Door protesten van de inwoners van het park is dat proces gestopt en is de krater inmiddels beschermd natuurpark. (Park Nacional) Deze status betekent dat er in dit stuk van het park niet meer ge- of verbouwd mag worden. Dit in tegenstelling tot de rest van het park dat de status Park Natural kent; deze gebieden worden zo goed mogelijk gepreserveerd door een goede lange termijnplanning.


Na een korte toiletstop rijden we door naar onze overnachtingsplek van vandaag. Het hotel Sal Castre ligt aan de rand van het middeleeuwse dorpje Santa Pau en is nog helemaal in oude stijl bewaard gebleven.
Aangezien Santa Pau klein is (800 inwoners) hebben we niet zo lang nodig om alles te bekijken, maar wat we zien is zeer sfeervol en zeker een stop waard. We hebben een leuke ontmoeting met een ouder echtpaar dat het maar wat interessant vind dat er een paar mensen zijn die foto’s van ze willen nemen. Vrolijk lachend nemen we na een tijdje afscheid.
Op het uitkijkpunt aan de rand van het dorp heb je een prachtig uitzicht op het centrale deel van het dorp, zeker met het late middagzonnetje dat nog net de gebouwen belicht. Na deze wandeling hebben we nog net even tijd voor een drankje in het hotel.

Onder de bogen van het centrale dorpsplein ligt het restaurant Sal Castre waar we hartelijk ontvangen worden door de eigenaar van het hotel en restaurant. Hij vertegenwoordigd het Patronat de Turisme Costa Brava Girona en heet ons officieel welkom.
Ons menu is zelfs in het Nederlands opgesteld en we kunnen kiezen uit diverse heerlijke gerechten. Veel van de ingrediënten komen uit de regio, de groentes worden ter plaatse verbouwd. De bediening is vlot en we genieten van het aangeboden maal en de wijnen. Eén van de lokale specialiteiten zijn de fesols Santa Pau, kleine, witte en zachte boontjes met kleine stukjes worst erdoor. Lekker!
Door het kortere diner zijn we eerder in het hotel dan de vorige avonden. Ik vind het niet zo erg en geniet nog even lekker van de stilte als ik in mijn bed lekker een uurtje in mijn meegenomen boek lees.

 

In de Carrer Texeida vind je prachtige huizen met houten balkonnetjes en geraniums met uitzicht op de achterliggende bergen. Wat een plaatje!

Zaterdag 17 mei. Na een lekker nachtje slapen fit weer op. Vandaag is alweer de laatste dag van onze reis. Na het ontbijt vertrekken we naar de La Valle d’en Bas. Een gebied met een aantal bergen, landbouwgebieden en zeven kleine dorpjes.

We stoppen in Els Hostalets d’en Bas en direct bij aankomst overvalt me het gevoel in Tirool te zijn aangekomen. In de Carrer Texeida vind je prachtige huizen met houten balkonnetjes en geraniums met uitzicht op de achterliggende bergen. Wat een plaatje! Els Hostalets is het jongste dorp uit de vallei en volgens onze gids het mooiste. Ik heb geen vergelijkingsmateriaal maar dat het erg mooi is kan ik in ieder geval beamen.

 

Als eerste gaan we een bakkerijtje binnen. De Forn de Pa Bataller is een klein familiebedrijfje waar nog helemaal met de hand brood gemaakt wordt. Het vuur wordt opgebouwd uit hout van plataan en dennenbomen. Deze soorten zijn speciaal uitgekozen omdat ze langzaam opbranden en zo wordt de oven elke dag twee uur opgestookt voor hij de juiste temperatuur heeft. Het gebruik van hout geeft, ze vertelt de bakker ons, een geheel eigen smaak aan het brood. Het verse suikerbrood dat we mogen proeven smaakt prima.
Het weekend is een drukke tijd voor de bakkerij, er worden zo’n 300 broden per dag afgezet. In de korte tijd die wij binnen zijn is het een komen en gaan van klanten die met de armen vol vers brood naar buiten lopen.


Met onze gids lopen we via de hoofdstraat het dorpje uit. De huizen van het dorp zijn opgetrokken uit oude stenen en het geheel staalt een rustige sfeer uit. Al snel lopen we de natuur in en zien we bordjes waarop diverse wandel en fietspaden aangegeven staan. Iets verderop zien we een klooster, mooie bergen en overal staan koeien in de wei.
Als we even later aan een een vroege lunch bij Ca L’esteve zitten komen er diverse groepen fietsers voorbij. Niet alleen wij genieten van het heerlijke zonnetje en de mooie omgeving!
We krijgen nog een kleine demonstratie van een andere gast hoe je wijn uit een speciale kan drinkt. Hij haalt voor ons zelfs speciaal zijn Catalaanse rode muts, de barretina, uit de auto. Na al deze moeite geeft het niks dat hij stiekem toch een klein druppeltje wijn op zijn wang knoeit. Ik doe het hem niet na in ieder geval.

 

 

 

 

Omdat we een beetje zijn uitgelopen met het programma krijgen we nog een hele korte blik op de Green way. Een voormalig treinspoor dat is omgebouwd tot fietspad. Jammer dat we er niet meer van zien dan een heel kort stukje en een tot kleuterschool omgebouwd oud station, maar het vliegtuig naar Amsterdam roept ons.
We worden in iets meer dan een uur naar het vliegveld gebracht en daar nemen we afscheid van onze chauffeur. Het inchecken gaat vlot en de vlucht verloopt prima.
Als we rond 6 uur weer op Schiphol landen kan ik terugkijken op een zeer geslaagde reis naar het achterland van de Costa Brava en Girona. Ik heb genoten van al het moois dat we gezien hebben en kan het zeer aanbevelen om deze regio een keer eer aan te doen. Mijn man had gelijk; het gebied is zeer gevarieerd en zowel voor de cultuurliefhebber, de sport en natuurliefhebber als de rustzoeker uitermate geschikt. Ik ga er zeker nog een keer terug!

Met dank aan Het Patronat de Turisme Costa Brava Girona, het Spaans verkeersbureau en Ecktiv, die mij de kans gaven dit mooie gebied van dichtbij te bekijken.

 


Bewaren

Bloemenzee in Girona en wandelen over een oude smokkelroute aan de Costa Brava

Door: Ivonne Calis

  Woensdag 14 maart 2014. Nadat ik de vraag heb gekregen om deel te nemen aan een reis door het gebied rondom Girona roept mijn man, die een klein jaar in die regio heeft gewerkt, dat ik een enorm mooi en gevarieerd gebied te zien ga krijgen. In de vier dagen die ik daar samen met 4 andere persfotografen en Marlies van het Spaans verkeersbureau doorbreng, worden wij van het ene mooie plekje naar het andere geleid. Er staan veel sportieve activiteiten op het programma, afgewisseld met mooie kleine dorpjes. Overal zou ik wel langer willen blijven, want wat we zien smaakt naar meer! Girona staat in het teken van “Temps de Flors”. Trappen en monumenten maar ook ...

Lees verder
Stranden Costa Brava

Door: Ecktiv Redactie

Zon, zee, knusse baaien en lange zandstranden

Lees verder
Uitgaan Costa Brava

Door: Ecktiv Redactie

Remmen los onder de Spaanse zon

Lees verder
Cultuur Costa Brava

Door: Ecktiv Redactie

Barcelona, Girona en heel veel meer cultuur en natuur in de buurt

Lees verder

- Advertentie -