Hiking in de Taunus

Tibor Lelkes wint in 2014 de Blogreis binnen het wandelthema. En wel naar het Taunusgebergte in Hessen. Voor hem een onbekend gebied, maar dat vindt hij juist mooi. En ook het af en toe regenachtige weer deert hem niet. Een uitgebreid verslag van een 4-daagse wandelervaring.

Door: Tibor Lelkes

DAG 1. Het hotel waar we naar toe gaan ligt bij Oberreiffenberg, een klein dorpje net boven Frankfurt. Aangezien wij beiden geen rijbewijs hebben, zijn we met het vliegtuig en nemen vanaf het vliegveld een taxi.
Onderweg zien we al na een kwartier hoe we vanuit de drukke een mooi bebost heuvelachtig landschap binnen rijden. Waardoor ik eigenlijk meteen wil uitstappen om de bossen in te gaan. Na een klein half uur kwamen we aan bij Naturpark Hotel Weilquelle. Een luxe hotel midden in het groene natuurgebied aan de voet van de Grote Feldberg. We stappen uit en snuiven de boslucht diep naar binnen. Op dat moment is als bij toverslag alle stress van thuis en het werk verdwenen. Het bestaat niet meer. Wat een zaligheid!


Na het inchecken gaan we naar de kamer en hebben vanuit het raam een prachtig uitzicht. We zitten op een hoek dus kunnen we vanuit de ene kant het bos zien met in de verte de uitkijktoren op de Grote Feldberg en vanuit de andere kant kijken we uit over het dal waar Oberreiffenberg ligt. Ik zou hier al menig uurtjes kunnen doorbrengen. Maar uiteraard komen we hier om te wandelen en daar wil ik meteen mee beginnen.

Direct vanuit het hotel sta je in het bos. We volgen de markeringen 'uiltjes en torentjes' en lopen zo langzaam de Grote Feldberg op.

Voor de middag hebben we in gedachte om meteen de Grote Feldberg te trotseren. Deze berg is met zijn 878 meter de hoogste van het Taunusgebergte. Bij de receptie zie ik een kaart met de wandelroutes die naar de top gaan. Er zijn vele wegen die er naar toe leiden dus bekijk ik de kaart vluchtig en en gaan op pad. Verdwalen zal hier moeilijk gaan.
Nu is het bos alleen al heerlijk om door te lopen, maar af en toe is er een open deel, vanwaar je een mooi uitzicht op het dal hebt. Na een klein uurtje zijn we boven. Hier is de rust even weg, want hier staan veel mensen van het uitzicht te genieten. En die zijn niet allemaal wandelend naar boven gekomen. Je kunt er heel gemakkelijk met de auto of de bus komen.

Maar drukte of niet, het uitzicht is geweldig. Je kunt zelfs nog hoger komen door de 40 meter hoge Aussichtsturm te beklimmen. Verder zijn hier nog een paar andere kleine attracties zoals de Falkenhof. Een opvang- en kweekcentrum voor roofvogels. Hier bewonderen we de valken, adelaars en uilen van dichtbij. Prachtbeesten om te zien. Een andere attractie hier is de Brunhildisfelsen. Een rotsformatie op de top van de Feldberg speelt een belangrijke rol in de sage van Siegfried, de drakendoder. Hier zou hij Brunnhilde hebben ontwaakt uit haar magische slaap met een kus.

Na een tijdje te hebben gezeten en van het uitzicht te hebben genoten keren we terug. Het is al wat later en het begint al een beetje fris te worden. We nemen dezelfde route terug. Onderweg zien we nog twee herten door het bos rennen en wordt er een grote haas achterna gezeten door een roofvogel. Ik wist dat hier veel wild zat maar meestal kom je niet veel tegen. Een leuke bonus dus.
Eenmaal terug in onze kamer, na een heerlijke maaltijd, worden we nog eens getrakteerd op een prachtige zonsondergang. Een perfecte afsluiter van onze eerste dag.

Het Limespfad is onderdeel van een 550 kilometer lang pad dat de grens volgt tot waar de Romeinen hun imperium hadden uitgebreid.

DAG 2 Vandaag is de dag van onze lange hike. Er zijn vele mogelijkheden in dit gebied en gelukkig hebben we van het hotel een aantal wandelkaarten gekregen. De mooiste routes lijken mij het Limeserlebnispfad, of het Limespfad, en de Weiltalweg. De laatste is interessant omdat het de Weil volgt, een klein riviertje, vanaf de bron. De route is bijna 50 kilometer. Het Limespfad is onderdeel van een 550 kilometer lang pad dat de grens volgt tot waar de Romeinen hun imperium hadden uitgebreid. Het gedeelte in het Taunusgebergte is maar 30 kilometer en dus goed te doen op één dag. Deze lijkt me mooi vanwege de geschiedenis erachter. Opeens krijg ik het idee om beide routes te combineren. Het is goed mogelijk om met de ene te beginnen, en met de andere te eindigen. We hebben tenslotte duidelijke kaarten.

We starten op de Weiltalweg, die begint op de Grote Feldberg en die via verschillende dorpjes naar het plaatsje Weilburg gaat.

De Weilquelle, ons hotel, is genoemd naar de bron van de Weil die hier op een steenworp afstand ligt. Dus na een korte wandeling het bos in, op de Grote Feldberg, komen we bij de bron aan. Deze is vrij gemakkelijk te vinden want er staan overal bordjes met de richting er naar toe. Als Richard Francis Burton en John Hanning Speke dit hadden gehad, dan hadden ze het een stuk makkelijker gehad om de bron van de Nijl te vinden. Ik moet ook zeggen, alles is hier heel goed aangegeven. Alle interessante plekken, elke route en zijroutes. Overal zijn richtingsborden en symbolen op de bomen te vinden zodat je nooit hoeft te verdwalen. Dat is heel prettig want soms zie je door de bomen het bos niet meer.
De bron stelt niet zoveel voor. Je ziet hier wat water uit de grond komen en langzaam een stroompje naar beneden vormen. Leuk is wel de boom die hier ook staat. Die is als een totempaal uitgesneden en versierd met een grappig gezicht.

We beginnen aan ons eerste stuk van de hike, de Weiltalweg. Deze begint hier op de Grote Feldberg en gaat via verschillende dorpjes naar het plaatsje Weilburg. Wij moesten dit pad tot aan Schmitten volgen. Naar horen zeggen, het mooiste stuk van deze route. En het is zeker een mooi stuk. Afwisselend met bossen, open vlaktes met mooie uitzichten en pittoreske dorpjes. Ook leuk te zien hoe de Weil steeds een beetje breder word. Van wat water dat uit de grond komt en in een klein stroompje de berg afgaat, naar een kabbelend beekje, tot een heus riviertje.

We komen langs overblijfselen van o.a. Romeinse wachttorens en op het eind van onze hike het Romeins kasteel op de Kleine Feldberg.

Na Schmitten beginnen we aan het volgende gedeelte van de hike. Via een ander klein dorpje, Dorfweil, laten we het dorpsleven achter ons en trekken via een groot weids veld weer de bossen in. Op een paar maneges na zien we hier geen sporen van mensen en hebben het gevoel één te zijn met de natuur. Soms zien we een eekhoorn in de bomen, soms horen wat muizen ritselen door de bladeren, en hier en daar wat bijzondere vogels. Helaas geen groot wild zoals een vos of een hert maar dat mag de stemming niet drukken.
Na een paar uur komen we uiteindelijk uit op het Limespad. Limes betekent grens in het latijn en werd door de Romeinen gebruikt om de scheiding aan te duiden tussen het Romeinse rijk en de niet-onderworpen gebieden. In de eerste eeuw hadden de Romeinen na de nederlaag in het Teutoburgerwoud de grens van hun rijk hier gezet. Interessant zijn de verschillende overblijfselen van Romeinse nederzettingen die langs het pad liggen. Een hoogtepunt is het gereconstrueerde fort bij Saalburg. Daar komen we nu niet langs maar staat wel op het programma voor de derde dag. Verder zien we overblijfselen van o.a. wachttorens, en op het eind van onze hike het Romeins kasteel op de Kleine Feldberg. Meer dan wat stenen funderingen is het overigens niet. Maar het is voor mij altijd boeiend om op zo’n archeologische plek te zijn. Interessant is ook te lezen dat de bron van de Weil het kasteel van water voorzag. Zo komen op het eind van onze dag de twee verschillende paden letterlijk en figuurlijk bijeen.

Na 8 uur wandelen zijn we eindelijk weer in het hotel. Moe, maar heel voldaan. Daar worden we nog eens getrakteerd op een heus Romeins driegangenmenu. En dat smaakt goed! Terugblikkend op de dag, hoe de Romeinen hun rijk bewaakten, hoe ze hun voorzieningen hadden, en hoe ze aten, kon ik alleen maar denken; zulke rare jongens waren die Romeinen helemaal niet!

De regen valt mee maar de het is aardig mistig. Het bos heeft nu iets mystieks door de slierten mist tussen de bomen door.

DAG 3. Vandaag sta ik op en kijk uit het raam. Het weer is omgeslagen. Daar waar het gisteren nog lekker was, is het nu mistig en regenachtig.  Helaas, maar wij laten ons niet snel uit het veld slaan door een beetje regen.
Vandaag willen we Saalburg bezoeken. En dan specifiek het Romeinse fort wat ze daar hebben gereconstrueerd. Na het ontbijt pakken we onze spullen en gaan er weer op uit. De regen valt mee maar de het is aardig mistig. Als we door het bos lopen geeft dat wel weer een hele andere beleving dan gisteren. Het bos heeft nu iets mystieks door de slierten mist tussen de bomen door. In plaats van hertjes of hazen had ik nu wel verwacht een kabouter of een elfje te zien. Zo een sfeer heeft het. Eigenlijk is dit ook te mooi om niet te bekijken dus maken we in de ochtend eerst een mooie boswandeling verder het bos in.

Na een tijdje begint het harder te regenen dus gaan we richting de bushalte. We gaan wat drinken in het café ernaast. We besluiten de bus tenemen naar Königstein om de kasteelruïne daar te bezoeken.
Königstein ligt maar 6 kilometer verderop dus we zijn er zo.. Eenmaal uitgestapt bevinden we ons meteen in het stadscentrum. Mij vallen meteen de mooie pittoreske huizen op. Net alsof je in de middeleeuwen bent beland. Helaas begint het nog harder te regenen. Mijn camera kan ik hierdoor niet gebruiken. Na een korte wandeling door het stadje besluiten we meteen naar de burcht te gaan.

Dit is de plek waar de evenementen worden gehouden. Een prachtlocatie en perfect om ridders in actie te bekijken. Ik zie het helemaal voor me.

Vanuit de stad zie je de burcht imposant staan op een heuvel. Na een korte wandeling staan we voor de burcht en gelukkig is die ook van binnen te bezichtigen, dus betalen we snel de entree. Eenmaal door de poort zie je hoe groots het kasteel is geweest. Blijkbaar is deze burcht ook een van de grootste kasteelruïnes van Duitsland. Het stamt uit de 14de eeuw en is gebouwd in opdracht van de graaf Von Nürings om de handelsroute tussen Frankfurt en Keulen te beschermen. Nu is het kasteel gelukkig nog te bezichtigen en soms worden er evenementen gehouden, zoals een ridderspektakel.
Eerst loop je langs de binnenste kasteelmuur naar een open veld. Dit is ook de plek waar de evenementen worden gehouden. Een prachtlocatie en perfect om ridders in actie te bekijken. Ik zie het al helemaal voor me. Hier heb je trouwens ook een geweldig uitzicht op de omliggende gebieden. Wat de ruïne ook bijzonder maakt is dat je overal in kunt. Verschillende kelders, doorgangen en ook de toren in. Doordat er bijna geen andere bezoekers zijn krijg ik het idee dat ik midden in een avontuur ben beland, op zoek naar verborgen schatten. De gangen zijn (op dat moment) niet verlicht en je moet goed uitkijken waar je loopt. Aan de andere kant komen we op een kleine binnenplaats vanwaar je de toren kunt beklimmen. Helemaal op de top heb je echt een geweldig uitzicht op Königstein.

Eenmaal terug bij het hotel trakteren we ons op een lekkere warme sauna. Heerlijk na zo een koude en natte dag.

Vanuit de kamer hebben we een mooi uitzicht op het dorp en daarbij zien we in de verte een kleine ruïne liggen.

DAG 4. Vandaag zou maar een kort dagje zijn. We moeten weer op tijd naar het vliegveld. Het zou ook niet heel erg mooi weer zijn, net als gisteren. Maar ik ben blij verrast als ik naar buiten kijk. Het is een stralend mooie zomerse dag. Snel aankleden en naar buiten dus!
We hebben niet veel tijd vandaag maar door het mooie weer besluiten we nog even naar Oberreiffenberg te lopen. Vanuit de kamer hebben we een mooi uitzicht op het dorp en daarbij zien we in de verte een kleine ruïne liggen. Niet zo imposant als die van gisteren maar toch wel een bezoekje waard. Het is maar een half uur lopen. Het dorp zelf is niet indrukwekkend, maar de ruïne ziet er leuker uit. Deze is wel een stuk meer vervallen en een stuk kleiner. Je kon ook nergens in. Wel had je een mooi uitzicht op het dorp, de Grote Feldberg en ons hotel de Weilquelle. Hier zag ik nog beter hoe mooi het gelegen was in het groen. ( zie de eerste foto )
Zelf ga ik nog heel even het bos in, de kleine Feldberg op. Nog even de boslucht opsnuiven en genieten van dit verrassend mooie woud.

Ik ben blij dat ik de mogelijkheid heb gekregen om dit gebied te bezoeken. De natuur is prachtig en ik ben ook aangenaam verrast over de historie hier in de Taunus. Ik denk dat er nog veel meer te zien is en te ontdekken valt. Ik wil hier dan ook graag weer een keer heen. Dan wel met de auto zodat ik niet van het openbaar vervoer afhankelijk ben. Dat is wel een stuk prettiger. Ik vond het openbaar vervoer wat beperkt hier en je bent een stuk vrijer met eigen vervoer.

Ik wil graag Ecktiv en het verkeersbureau Hessen bedanken voor deze mooie reis. Ook wil ik speciaal het vriendelijke personeel van het Natuurparkhotel Weilquelle bedanken.

Meer over Natuurparkhotel Weilquelle

Meer over Hessen: www.hessen-tourismus.de/nl  of  www.germany.travel/nl


Bewaren

Hiking in de Taunus

Door: Tibor Lelkes

DAG 1. Het hotel waar we naar toe gaan ligt bij Oberreiffenberg, een klein dorpje net boven Frankfurt. Aangezien wij beiden geen rijbewijs hebben, zijn we met het vliegtuig en nemen vanaf het vliegveld een taxi. Onderweg zien we al na een kwartier hoe we vanuit de drukke een mooi bebost heuvelachtig landschap binnen rijden. Waardoor ik eigenlijk meteen wil uitstappen om de bossen in te gaan. Na een klein half uur kwamen we aan bij Naturpark Hotel Weilquelle. Een luxe hotel midden in het groene natuurgebied aan de voet van de Grote Feldberg. We stappen uit en snuiven de boslucht diep naar binnen. Op dat moment is als bij toverslag alle stress van thuis en het werk verdwenen. Het ...

Lees verder
Een uniek mozaïek van mogelijkheden

Door: Ecktiv Redactie

Ontstressen? Hessen. Wat? Hessen is een vrij onbekende klank. Dat is niet vreemd. Deze Duitse ...

Lees verder
Oude dorpen, moderne steden en het meeste bos van Duitsland

Door: Ecktiv Redactie

Honderden lieflijke dorpen wachten je in het heuvel- of bergland van Hessen. Vol vakwerkhuizen, ...

Lees verder
De menukaart van Hessen is even gevarieerd als de landkaart

Door: Ecktiv Redactie

Het bekendste exportproduct van Hessen staat in elke Nederlandse supermarkt. Frankfurters! De ...

Lees verder

- Advertentie -