Foto van Israël

Blog - meisje bidt bij klaagmuur

Een meisje bidt bij de klaagmuur in Jerusalem. Voor ik vertrok op deze spannende reis door Israel en de Palestijnse bezette gebieden, schreef ik deze blog: Het is 7 oktober 2012. Een zondagavond. Over precies een week zit ik voor de zoveelste keer in mijn leven ergens aan een andere kant van de wereld. Nu ben ik thuis. In het kinderbed bij mijn ouders. Mijn vader maakt zich zorgen. Dat vertelde hij me twee dagen geleden op mijn voicemail. Dag kind, papa maakt zich zorgen. Bel je even terug? Mijn vader is niet lang van stof. Ik wist dat dit telefoontje zou komen. Ik ga tenslotte naar het Midden-Oosten. Naar een gebied dat je politiek correct niet voor niets de ‘Palestijnse bezette gebieden’ moet noemen. Een conflictzone, waarvan we in Nederland denken dat er om de haverklap mensen door de lucht vliegen door bomaanslagen, rellen of ander geweld. Ondanks dat dit beeld niet helemaal correspondeert met de werkelijkheid, blijft het een spannende plek om naartoe te gaan. En mijn vader maakt zich daar dus zorgen over. Dat doet mijn vader graag, zich zorgen maken. Hij oefent er al 25 jaar op, en is voorlopig nog niet van plan er afstand van te doen. Al sinds ik als baby naast de babyfoon lag, is hij bang dat er iets misgaat. Wanneer ik stopte met huilen keek hij op en riep: Ademt ze nog?! Dan stormde hij naar boven, schudde hij me zachtjes heen en weer en hoorde je me daarna weer keihard door de babyfoon huilen. Mijn moeder werd doodmoe van uren en uren babygebler. Maar mijn vader zat te glimlachen onder zijn grote snor. Ik ademde nog. Nu mag ik diezelfde vader gaan uitleggen dat ik ook na twee weken Palestijnse gebieden heus nog wel zal ademhalen. Dat de ambassade weet dat we komen, dat er sinds 2008 geen bomaanslagen meer geweest zijn en dat hij echt geen slechte vader is als hij me laat gaan. Ik ben toch ook veilig teruggekomen uit Curaçao, India en van een drie-weken-liften-door-Europa-tour? Bovendien: hij weet dat ik meer wil weten van de wereld. Dat ik conflicten van dichtbij wil bekijken en de mens achter de situatie wil ontmoeten. Ik denk dat dat belangrijk is voor mij als mens. En voor mijn werk. Ik ben kunstenaar. Als ik niet naar de Palestijnse gebieden ga, ga ik wel weer ergens anders heen. Ik zal blijven snakken naar ontwikkeling, ontmoetingen en confrontaties. Mijn vader moet het erkennen, zij het brommend. Zo ben ik, inderdaad. Maar kom je dan wel weer heelhuids terug?, vraagt hij. Ik beloof hem dat ik daar mijn best voor zal doen. Maar dat ik niet kan garanderen dat ik als hetzelfde meisje terugkom. Bedoel je dat je innerlijk verandert? Ja. Dat bedoel ik. Hmm, zegt hij. Ik denk dat hij met die ‘hmm’ dít bedoelt: Als jij vindt dat je moet gaan, dan moet het maar. Maar van mij hoeft het niet. Blijf maar gewoon hetzelfde kleine meisje. En blijf maar hier. Huil of schreeuw of puber gerust, maar dan graag hard naast mijn oor. Mijn arme oude papa. Wanneer we terugkomen uit het Midden-Oosten moet ik maar gauw bij hem langs. Even ruzie met ’m maken. Even in zijn oor schreeuwen. Hem laten weten dat ik nog ademhaal.

Door: GrietjeE

Waar: Israël

GrietjeE
blog - meisje bidt bij klaagmuur

Reacties op deze foto

GrietjeE

GrietjeE schreef op 26.11.2012 om 23:33 uur

Dank! Leuk om te horen!

reiziger

Reiziger schreef op 26.11.2012 om 22:06 uur

Leuk beschreven.

Pedro

Pedro schreef op 26.11.2012 om 19:53 uur

Leuke tekst bij deze foto

robenjol

Robenjol schreef op 26.11.2012 om 19:44 uur

Een heel verhaal. Gaat meer over loslaten dan over reizen. Maar toch met interesse gelezen.

theadijksman

Theadijksman schreef op 26.11.2012 om 19:36 uur

Volgens mij moet je schrijfster worden haha columns schrijven ?

Log in om te reageren

Locatie op kaart

Meer foto's van Israël

Afscheidingsmuur.
Afscheidingsmuur.

In juli 2002 begon Israël met de bouw van een muur op de Westelijke Jordaanoever. De muur wordt gebouwd om...

Door: RiaPP

Waar: Israël

Categorie: Landschap

Sleeping under the stars
Sleeping under the ...

Onze ecolodge in de Negev woestijn van Israel. Het was heerlijk donker. Dat had wel als nadeel dat ik mijn ...

Door: Gehazel

Waar: Israël

Categorie: Landschap

een kibboets
Een kibboets

Een kibboets is een collectieve landbouwnederzetting. Op de foto zie je iemand in een sinaasappelveld bezig...

Door: Janna

Waar: Israël

Categorie: Landschap

Zonsopgang bij Dode Zee
Zonsopgang bij Dode...

Dit is de zonsopgang gezien vanaf Massada bij de Dode Zee met op de achtergrond Jordanië. De sfeer is zo b...

Door: Jacobkoedoot

Waar: Israël

Categorie: Meren

De klaagmuur.
De klaagmuur.

Een historische plek is ook de Klaagmuur in Jeruzalem. Daar komen vele mensen en zelfs families om daar te ...

Door: RiaPP

Waar: Israël

Categorie: Zien

In de grafkerk
In de grafkerk

De grafkerk in Jeruzalem wordt beheerd door 6 christelijke nominaties, die elkaar soms letterlijk de kerk u...

Door: Pkoelewijn

Waar: Israël

Categorie: Bezienswaardigheden

Vosje tussen de grotten
Vosje tussen de gro...

Terwijl we terugliepen van de grotten rondom het Britannia park, zagen we dit vosje plots om de hoek kijken...

Door: GrietjeE

Waar: Israël

Categorie: Flora en fauna

de muur van Bethlehem
De muur van Bethlehem

Bethlehem is tegenwoordig omsingeld is door een acht meter hoge afscheidingsmuur. Voor deze muur moesten en...

Door: Janna

Waar: Israël

Categorie: Bezienswaardigheden

Bethlehem  ‏
Bethlehem ‏

Dit is de Geboortekerk in Bethlehem, de kerk is gebouwd op de plaats waar Jezus geboren zou zijn. In een on...

Door: Janna

Waar: Israël

Categorie: Bezienswaardigheden

In aanbidding.
In aanbidding.

Het veld waar de engel aan de herders is verschenen om het goede nieuws te verkondigen, staat nu een kapel....

Door: RiaPP

Waar: Israël

Categorie: Bezienswaardigheden

trial
Trial

Van alles wat

Door: Janna

Waar: Israël

Categorie: Algemeen

rots van de steenbok
Rots van de steenbok

Ein Gedi is een een oase in de verder kale rotsvlakte, aan de Dode Zee. Het is een van de mooiste National...

Door: Janna

Waar: Israël

Categorie: Landschap

De Dode Zee overleden?

Door: Grietje Evenwel

Ken je dat? Dat je je ergens op verheugd wat dan toch enorm tegen blijkt te vallen. Zo stond voor mij bijvoorbeeld De Mona Lisa met stip op nummer een. Prachtig op de foto en doet het goed bij kunstgeschiedenis, maar in het echt blijkt het gewoon een veel te klein rotschilderij. Als je even niet oplet, heb je 'm al gemist. Dan Venetië. Bellende gondeliers verpesten de romantiek en na 10 uur 's avonds is er geen hond meer op straat. Met recht een toeristische spookstad. Of de binnenwateren van Zuid India. Wat een uniek boottochtje zou moeten worden, eindigt in een massa activiteit. Hutje mutje opgepropt vaar je langs de houten hutjes die er alleen nog voor toeristen staan. 'Maar ...

Lees verder