Foto van Israël

Blog - Hebron

Bij deze foto schreef ik de volgende blog: Vandaag kwam een moment waar ik lang nieuwsgierig naar was. Een bezoek aan Hebron. Stad van de zionistische Joden. Na 'n uurtje of wat hobbelen in ons busje komen we aan in een van de drukste straten tot nu toe. Er zijn winkeltjes met schreeuwende verkopers, auto's die overal toeteren en op de smalle stoepjes wurmen mensen zich vlak langs elkaar heen. Het lijkt op Delhi, maar dan zonder koeien. Niets doet me hier denken aan een conflict. Dat verandert als we de straat omhoog lopen en bij een checkpoint komen. Voor het eerst in onze reis zie ik hoe indrukwekkend zo'n ding kan zijn. Tot nu toe waren het vooral huisjes langs de snelweg waar wij toch niet hoefden te stoppen. En van een afstandje lijken die geweren ook niet zo groot. Maar nu we er een te voet passeren, voel je opeens de dreiging van zo'n blokkade. Vier militairen staan op wacht. Hun geweren duidelijk in het zicht. Ze controleren onze spullen en kijken ons schattend aan. De echte klap komt echter na het checkpoint. Want in tegenstelling tot de drukke straat waar we net liepen, nog geen 50 meter achter ons, is deze straat compleet verlaten. De luifels van de huizen zijn verroest en in elkaar geslagen, de ramen zijn kapot en alle deuren zijn dichtgespijkerd. Auto's zijn nergens te bekennen en de winkeltjes zijn dicht. Het doet nog het meest denken aan een ghosttown uit een oude western. Maar dan met militairen. Want op elke straathoek staat er wel 1. Zo'n 2500 in totaal, vertelt onze gids. Om 500 zionistische joden hier veilig te laten wonen. Dat zijn dus 5 soldaten per zionistische jood. Ik heb thuis niet eens een speelgoedgeweer. En terwijl we daar zo lopen tussen de soldaten en de kapotte huizen, merk ik dat ik het steeds benauwder krijgt. Ik word langzaam misselijk. Alsof de muur die ik al die tijd om me heen had, die ik wel zag maar niet echt kon voelen omdat ik hem toch altijd mocht passeren, zich opeens om mijn maag heeft geplaatst. Ik voel me hier helemaal niet veilig en gewenst en zou het liefst direct rechtsomkeers maken en teruggaan naar de veilige haven van mijn gastgezin. Dat gevoel wordt nog eens extra aangezet als we het graf van de aartsvaders naderen. De weg ernaartoe wrijft je de machtsverhouding tussen Israel en Palestina goed in. De Zionistische kant van de weg is breed, geasfalteert en shiny. Die van de Palestijnen is klein, hobbelig en vies. Ik loop de weg op en voel bij elke stap een dreun in mijn maag. Maar dan, als we bijna bij het graf zijn en ik denk dat ik me ervan heb overtuigd dat deze plek niets dan desolate narigheid is, staat er opeens een klein meisje voor mijn neus. Ze heeft diepbruine ogen en haar haar is bedekt. Ze kijkt me aan. Ze glimlacht. Welcome to Palestine. Zegt ze I hope you will enjoy. Daarna is ze weg. Ik sta stil. Dat iemand in zo'n omgeving nog zo'n glimlach op het gezicht kan toveren. Dat ze met zoveel liefde en openheid met me kan praten. Dat er nog zoveel hoop doorklinkt in haar stem. Zij moet wel ergens in geloven, denk ik. Want als je nergens in gelooft, kan je op zo'n plek niet zo stralend glimlachen. En wat het ook is waar zij in gelooft. Of het nu vrede is of god of de goedheid van de mens, dat maakt me niet uit. Vandaag geloof ik in haar. In het meisje dat de muur om mijn maag met 1 zin terug naar buiten heeft getild. Ik geloof in het meisje dat glimlacht.

Door: GrietjeE

Waar: Israël

GrietjeE
Blog - Hebron

Reacties op deze foto

theadijksman

Theadijksman schreef op 26.11.2012 om 19:31 uur

Goed vastgelegd dit ijzig lege straatje.

Log in om te reageren

Locatie op kaart

Meer foto's van Israël

Afscheidingsmuur.
Afscheidingsmuur.

In juli 2002 begon Israël met de bouw van een muur op de Westelijke Jordaanoever. De muur wordt gebouwd om...

Door: RiaPP

Waar: Israël

Categorie: Landschap

Sleeping under the stars
Sleeping under the ...

Onze ecolodge in de Negev woestijn van Israel. Het was heerlijk donker. Dat had wel als nadeel dat ik mijn ...

Door: Gehazel

Waar: Israël

Categorie: Landschap

een kibboets
Een kibboets

Een kibboets is een collectieve landbouwnederzetting. Op de foto zie je iemand in een sinaasappelveld bezig...

Door: Janna

Waar: Israël

Categorie: Landschap

Zonsopgang bij Dode Zee
Zonsopgang bij Dode...

Dit is de zonsopgang gezien vanaf Massada bij de Dode Zee met op de achtergrond Jordanië. De sfeer is zo b...

Door: Jacobkoedoot

Waar: Israël

Categorie: Meren

De klaagmuur.
De klaagmuur.

Een historische plek is ook de Klaagmuur in Jeruzalem. Daar komen vele mensen en zelfs families om daar te ...

Door: RiaPP

Waar: Israël

Categorie: Zien

In de grafkerk
In de grafkerk

De grafkerk in Jeruzalem wordt beheerd door 6 christelijke nominaties, die elkaar soms letterlijk de kerk u...

Door: Pkoelewijn

Waar: Israël

Categorie: Bezienswaardigheden

Vosje tussen de grotten
Vosje tussen de gro...

Terwijl we terugliepen van de grotten rondom het Britannia park, zagen we dit vosje plots om de hoek kijken...

Door: GrietjeE

Waar: Israël

Categorie: Flora en fauna

de muur van Bethlehem
De muur van Bethlehem

Bethlehem is tegenwoordig omsingeld is door een acht meter hoge afscheidingsmuur. Voor deze muur moesten en...

Door: Janna

Waar: Israël

Categorie: Bezienswaardigheden

Bethlehem  ‏
Bethlehem ‏

Dit is de Geboortekerk in Bethlehem, de kerk is gebouwd op de plaats waar Jezus geboren zou zijn. In een on...

Door: Janna

Waar: Israël

Categorie: Bezienswaardigheden

In aanbidding.
In aanbidding.

Het veld waar de engel aan de herders is verschenen om het goede nieuws te verkondigen, staat nu een kapel....

Door: RiaPP

Waar: Israël

Categorie: Bezienswaardigheden

trial
Trial

Van alles wat

Door: Janna

Waar: Israël

Categorie: Algemeen

rots van de steenbok
Rots van de steenbok

Ein Gedi is een een oase in de verder kale rotsvlakte, aan de Dode Zee. Het is een van de mooiste National...

Door: Janna

Waar: Israël

Categorie: Landschap

De Dode Zee overleden?

Door: Grietje Evenwel

Ken je dat? Dat je je ergens op verheugd wat dan toch enorm tegen blijkt te vallen. Zo stond voor mij bijvoorbeeld De Mona Lisa met stip op nummer een. Prachtig op de foto en doet het goed bij kunstgeschiedenis, maar in het echt blijkt het gewoon een veel te klein rotschilderij. Als je even niet oplet, heb je 'm al gemist. Dan Venetië. Bellende gondeliers verpesten de romantiek en na 10 uur 's avonds is er geen hond meer op straat. Met recht een toeristische spookstad. Of de binnenwateren van Zuid India. Wat een uniek boottochtje zou moeten worden, eindigt in een massa activiteit. Hutje mutje opgepropt vaar je langs de houten hutjes die er alleen nog voor toeristen staan. 'Maar ...

Lees verder