Roemenië. Een rijk gevariëerd landschap en vol waardevaste tradities.

Marjolijn Klik, Spotter ontdekte in korte tijd een van onze nieuwe Oost-Europese lidstaten. Ondanks de hele eigen cultuur voelde het alsof ze in een westers land was. Laat je nieuwsgierig maken door haar ervaringen.

Door: Marjolijn Klik

Mei 2013 maakte ik een korte rondreis door Roemenië. Voor mij een nieuwe bestemming, een land waar ik van tevoren nauwelijks een beeld van had, maar dat een bezoek, en wel meer dan één, beslist waard is. Niet alleen om zijn karateristieke landschappen, maar zeker ook om zijn gastvrijheid in zowel de steden en op het platte land. 

Voor de buitenlandse toerist is Roemenië een westers land, sinds 2007 ook lid van de Europese Unie.

Vrijheid en wedergeboorte. Op het Plein van de Revolutie in de Roemeense hoofdstad Boekarest herinnert een monument, in de volksmond de "aardappel", van de hand van Alexandru Ghildus, aan de slachtoffers van de opstand tegen de dictatuur van Ceauşescu. December 1989 kwam er eindelijk een eind aan jaren van repressie en armoede. De bloedige revolutie, meer dan 1000 mensen verloren het leven, luidde de wedergeboorte in van dit prachtige land. Langzamerhand wordt Roemenië weer opgestoten in de vaart der volkeren. Niet zonder hindernissen, veel Roemenen zoeken werk in het buitenland en vorig jaar waren er heftige protesten tegen corruptie, maar voor de buitenlandse toerist is Roemenië een westers land, sinds 2007 ook lid van de Europese Unie. Een land waar ik van te voren nauwelijks een beeld van had, maar dat mij aangenaam heeft verrast. 

Gecombineerd met warm en zonnig mei-weer is het goed toeven in Sibiu, in 2007 samen met Luxemburg Culturele Hoofdstad van Europa.

Saksische steden. De geschiedenis van Roemenië is complex. Het land is samengesteld uit verschillende historische gebieden. Roemenen spreken een Romaanse taal , die van alle moderne Romaanse talen het meest lijkt op het volkslatijn. Een erfenis van de Romeinse bezetting van het Dacische rijk, de voorouders van de Roemenen. Met Frans en gebarentaal kwam ik vaak een heel eind. De Daciërs hadden hun belangrijkste bolwerken in het huidige Transsylvanië, dat de Roemenen dan ook zien als het hart van het land. Maar juist dit gebied maakte lang deel uit van het Hongaarse rijk. De Hongaarse koningen haalden in de 12e en 13e eeuw veel Duitstaligen naar dit gebied, vooral uit Saksen. De oude stadscentra van de Saksische steden als Braşov (Kronstadt) en Sibiu (Hermannstadt) zijn goed bewaard, en bieden een prettige mix van bezienswaardigheden, winkels en pleinen vol terrassen. Gecombineerd met warm en zonnig mei-weer is het daar goed toeven. Sibiu was in 2007 ook (met Luxemburg) Culturele Hoofdstad van Europa.

 

De bosrijke Karpaten lopen in een U-bocht van het noordwesten naar het zuidwesten en beslaan meer dan een derde van het land.

Een rijk en gevariëerd landschap. Landschappelijk vind ik Roemenië heel erg mooi. De bosrijke Karpaten, een oude vulkaanketen, lopen in een U-bocht van het noordwesten naar het zuidwesten en beslaan meer dan een derde van het land. De hoogste toppen (tot 2544 meter) waren nog bedekt met sneeuw. De rest van het land is afwisselend heuvelachtig en vlak, met veel boom- en wijngaarden. Het land wordt doorsneden door een aantal grote, niet bevaarbare rivieren, zoals de Moldova en de Olt. De Donaudelta en de Zwarte Zeekust zaten niet in onze reisroute. Na de val van het communisme zijn de staatsboerderijen opgedeeld in een lappendeken van kleine lapjes grond. Dit betekende wel dat in sommige streken landbouwmachines verdwenen en paard en wagen weer van stal zijn gehaald. In sommige boerendorpen is agriturismo een nieuwe bron van inkomsten, overnachting in een pension is een goed alternatief voor een hotel. Het glasiconen-museum in Sibiel, in de buurt van Sibiu, maakte na 2007 veel inwoners van Sibiel tot pensionhouder. 

De Roemenen zijn een christelijk volk. De devotie die je ziet bij de, vaak vrouwelijke, kerkgangers is voor ons moeilijk meer voor te stellen.

Devotie en traditie, orthodox Pasen. De Roemenen zijn een christelijk volk. Het geloof werd al onder de Daciërs verspreid door de heilige Andreas. Zo’n 80% van de Roemenen is lid van de Roemeens-orthodoxe kerk. Vooral op het platteland speelt de kerk nog een belangrijke rol in het sociale leven. De devotie die je ziet bij de, vaak vrouwelijke, kerkgangers is voor ons moeilijk meer voor te stellen. Na de val van het communisme kent Roemenië weer een bloeiend kloosterleven. Jonge meisjes zagen soms het klooster als enige hoop op een zeker bestaan. Veel kerken zijn echte kunstschatten.

Beroemd zijn de van binnen en buiten beschilderde kloosterkerken van Bukovina in de streek Moldavië. Wij bezochten er drie: Mănăstirea Moldovița, Mănăstirea Sucevița en Mănăstirea Voroneț. De laatste is bekend door het fresco van het Laatste Oordeel dat de hele westmuur vult. Orthodox Pasen gaf aan ons bezoek een extra dimensie, het meemaken van een deel van de Paasdienst is een bijzondere ervaring, buiten, voor dit fresco. De lichtjes en kaarsen van alle aanwezigen worden ontstoken, die de Roemenen dan vervolgens naar het kerkhof brengen, naar de graven van hun dierbaren.

Vlad was de zoon van een ridder van de Orde van de Draak, Dracul, en werd daarom Dracula, zoon van de draak, genoemd.

Dracula. Tot verbazing van de Roemenen is de eerste associatie van buitenlanders met Roemenië vaak Dracula. Deze romanfiguur van de Ierse schrijver Bram Stoker heeft weinig te maken met de historische Dracula, de Walachijse prins Vlad III, ook bekend als de Spietser omdat hij zijn tegenstanders met houten staken doorboorde. Vlad was de zoon van een ridder van de Orde van de Draak, Dracul, en werd daarom Dracula, zoon van de draak, genoemd.

Bij het kasteel van Bran probeert men de legende nu te gelde te maken, al is er weinig bewijs dat Vlad daar gewoond heeft. In de vorige eeuw was het een zomerpaleis van de Roemeense Koninklijke familie. In het centrum van de hoofdstad Boekarest worden de schamele resten van de Prinsenhof van Vlad gerestaureerd tot museum (Museul Palatul Voievodal Curtea Veche).

 

Roemenen houden van lekker eten, zoals zoetigheden als gebak en ijs, en het voortreffelijke bier wordt vaak in halve liters wordt geschonken.

Eten en drinken. Een verblijf in Roemenië is een aanslag op de lijn. Roemenen houden van lekker eten en het valt niet mee om op gewicht te blijven, te meer omdat het nagerecht meestal bestaat uit zoetigheden als gebak en ijs, en het voortreffelijke bier vaak ook in halve liters wordt geschonken. Roemenen zijn grote vleeseters, maar ook groenten en fruit komen royaal op tafel. Mămăligă, een maïsgerecht, een soort polenta, gehakt in koolbladeren, en mimitei, gegrilde worstjes gegeten met mosterd, mag je zeker niet overslaan.

Bij Roemenen thuis schenkt de gastheer als welkomstdrankje een glas pruimenjenever, zo sterk dat een waarschuwing wel op zijn plaats is. Caru’cu bere in Boekarest, een restaurant in een oude bierbrouwerij heeft traditionele kost op de kaart, begeleid door bier uit de eigen brouwerij. 

We stoppen in het dorp Onceşti voor een bezoek aan de oude houten kerk, en kunnen ook mensen in klederdracht op de foto zetten.

Maramureş. Een streek met een heel eigen karakter is Maramureş, aan de noordwestrand van Roemenië, tegen de grens met Oekraïne. Vanwege de vele bossen is deze streek het land van hout, de bewoners staan al eeuwenlang bekend om hun houtbewerking. Fraaie bewerkte houten poorten en houten kerken met dubbele daken en hoge torenspitsen, die doen denken aan de Noorse staafkerken, zijn kenmerkend voor deze streek. Voor het kerkbezoek gaat men nog gekleed in traditionele klederdracht. We stoppen in het dorp Onceşti voor een bezoek aan de oude houten kerk, en kunnen ook mensen in klederdracht op de foto zetten. Iets verder ligt het nieuwe kloostercomplex van Bârsana, de kerk is met een toren van 56 meter het hoogste houten gebouw van Europa.

Het vrolijke kerkhof van Săpânta is inmiddels een toeristische trekpleister. De blauwe houten kruisen zijn beschilderd met een afbeelding en voorzien van een lichtvoetig versje waarin de (on)hebbelijkheden van de overledene in herinnering worden geroepen. Het idee kwam van de plaatselijke houtbewerker Ion Stan Pătraş, om zo de dood te verzachten. Pătraş is inmiddels overleden, anderen zetten de traditie voort.

Boekarest is een charmante oude stad en het Openluchtmuseum Sautului geeft met gebouwen uit heel Roemenië een indruk van het platteland.



Roemenië heeft verschillende internationale luchthavens, maar KLM vliegt rechtstreeks op Boekarest, op Henri Coandă International Airport. We hebben anderhalve dag voor een indruk van Boekarest voor we naar huis vliegen. Ons hotel ligt aan de rand van de wijk Lipscani, het middeleeuwse hart van de stad, een oud handelscentrum aan de Zijderoute, genoemd naar de rijke kooplieden uit Leipzig. Ook de Calea Victoriei is op loopafstand, de chicste straat met belangrijke gebouwen uit eind 19e/begin 20e eeuw.

Om dit centrum liggen mooie groene longen, fraaie parken en een Tuinstad, maar ook voorsteden met deprimerende Oostblokflats, die wel opgeknapt worden. Ceauşescu liet een groot deel van de stad plat gooien voor zijn megalomane Volkspaleis waar nu het parlement zetelt. Een bezoek is dan ook met veiligheidsmaatregelen omgeven, paspoort inleveren. Het Openluchtmuseum Museum Sautului aan de rand van de Tuinstad geeft met gebouwen uit heel Roemenië nog eens een indruk van het platteland. Helaas bezorgen enkele Roemenen met criminele activiteiten in het buitenland het land een slechte naam, onverdiend en heel erg jammer voor dit prachtige en gastvrije land.

Website Romania Tourism (engelstalig):link

Profiel Marjolijn Klik

Roemenië. Een rijk gevariëerd landschap en vol waardevaste tradities.

Door: Marjolijn Klik

  Mei 2013 maakte ik een korte rondreis door Roemenië. Voor mij een nieuwe bestemming, een land waar ik van tevoren nauwelijks een beeld van had, maar dat een bezoek, en wel meer dan één, beslist waard is. Niet alleen om zijn karateristieke landschappen, maar zeker ook om zijn gastvrijheid in zowel de steden en op het platte land.  Voor de buitenlandse toerist is Roemenië een westers land, sinds 2007 ook lid van de Europese Unie. Vrijheid en wedergeboorte. Op het Plein van de Revolutie in de Roemeense hoofdstad Boekarest herinnert een monument, in de volksmond de "aardappel", van de hand van Alexandru Ghildus, aan de slachtoffers van ...

Lees verder

- Advertentie -