De Noord Ierse Causeway kustroute.
Legendarisch landschap waar je stil van wordt.

Op uitnodiging van Tourism Ireland en BBI-travel heeft Mireille Velthuis samen met haar vriendin Joke een van de mooiste kustroutes van Europa mogen ontdekken. Na anderhalve dag en twee nachten Belfast, rijden ze de legendarische Causeway kustroute die loopt tussen Belfast en Londonderry in het uiterste noorden van Ierland. Bekijk Mireille’s prachtige beelden en jaloersmakende ervaringen verwerkt in een inspirerend verslag.

Door: BiB-Spotter Nyasa

Noord Ierland, een warm welkom

Voordat we aan de Causeway /Londonderry rondreis beginnen, brengen we een paar dagen en nachten door in Belfast. Lang genoeg om een apart verslag van te maken, waarin we je graag enthousiast maken om deze stad als Stedentrip te bezoeken. Wat direct bij aankomst opvalt, zijn de vriendelijkheid en behulpzaamheid van de goedlachse Ierse bevolking. Ook het weer lacht ons toe, want hoewel de voorspellingen nogal somber waren hebben we tijdens de reis veel zon gezien, hetgeen zorgde voor vurige zonsondergangen en prachtige wolkenpartijen. Het autorijden is wel even wennen, vooral bij de rotondes, maar verder vormen Joke en ik een goed team. Zelfs tijdens de spits in Belfast is het motto, ‘ just go with the flow’…. Na de interessante dagen in Belfast starten we met onze trip langs de Causeway Route, de Glens richting Londonderry. De schoonheid van deze beroemde kustweg is nog indrukwekkender dan je je vooraf kunt voorstellen. Hierbij onze ervaringen.

‘There you go’ - Ten noorden van Belfast.

Al snel rijden we zonder moeite Belfast uit en wordt ‘The Causeway Route’ bewegwijzerd met bruine borden. ‘There you go’, een vaak gehoorde Ierse kreet, wat zoiets betekent als alsjeblieft, oké en toe maar, dus die houden we erin! Carrickfergus is een aangename eerste stop; aan de haven genieten van een cappuccino kijkend naar de vissers bij hun vissersboten met op de achtergrond het Normandisch kasteel uit de 12e eeuw. Helaas is het op zondag niet te bezoeken. We besluiten eerst een scenic route te rijden over de landtong ‘Islandmagee’. Het mooie is ons helaas wat ontgaan. Later, al zoekend op internet, begrijp ik dat het vooral voor wandelaars en vogelaars erg mooi is. Islandmagee is bekend om haar vogelreservaat met (nestelende) zeevogels o.a. Jan van Genten, Aalscholvers, Papegaaiduikers, Stormvogels en Meeuwen.

De Causeway coastal route vanaf Carrickfergus richting Larne en Ballygally is een fraaie eerste kennismaking met de Ierse kust, de weg vervolgt zich vlak langs zee met kleine zand- en keistranden, aan de andere zijde steile klifwanden en soms door klif-tunnels.

Glenarm en de Glenshane pas

Bij Glenarm keren we landinwaarts richting Londonderry. Als je voldoende tijd hebt, is een bezoek aan Glenarm Castle met haar prachtige tuinen de moeite waard. Het kasteel wordt nog bewoond door Lord & Lady Dunluce, de stamhouders sinds de 13e eeuw van ‘The Earl of Antrim’. Het kasteel is historisch nauw verbonden met kasteel-ruïne ‘Dunluce Castle’ nabij Bushmills.  Glenarm is de eerste Glen die we rijden. Glooiende heuvels met weilanden, bomen en struiken, waarin verspreid schapen, koeien en boerderijen. Er bestaat een Ierse song 'Fourty shades of green', dat is echt van toepassing op dit landschap. De weilanden worden hier gescheiden door ruw-grijze stenen die afsteken tegen het wisselende groen. Wanneer je terugkijkt naar zee is aan het einde van de vallei Glenarm Castle te zien én zelfs de zalmkweekvijvers in zee. De route vervolgt zich via Ballymena, Maghera om daarna te stijgen over de schitterende Glenshane pas naar Dungiven.

Pikant weetje, de pas is genaamd na de beruchte 18e eeuwse struikrover Shane Crosagh Ó Maoláin! Deze spectaculaire 305 meter hoge pas gaat over de Sperrin bergketen, langs Glenshane bos en de rivier Roe. De pas is onderdeel van de A6, de hoofd Belfast - Londonderry route. Al rijdend ervaar je het grote genieten van dit prachtig landschap met haar vergezichten.

Cultuurhistorisch Londonderry

Derry, zoals het in de volksmond heet, ligt aan de Foyle rivier en is vooral bekend om zijn goed bewaarde historische stadsgedeelte, dat volledig ommuurt is. De muur is de enig overgebleven stadsmuur van Ierland, gebouwd om deze handelsstad te beschermen tegen onder andere Keltische clans. De wallen zijn geheel rondom te belopen over zo’n 1,5 km. Boeiend om te doen omdat je zo vanaf de bastions aan alle kanten wijds over de stad kijkt o.a. richting 'Bogside' en de Foyle rivier, maar over de oude binnenstad en de verschillende kerken met hun oude begraafplaatsen.

Het historische hart

Op de maandagochtend ervaren we direct het begin van een drukke werkdag in het altijd levendige centrum van de stad, waar een businessmeeting onder het genot van een lekkere koffie in een café erbij hoort. Binnen de muren is de oude stad glooiend en eenvoudig te bewandelen om de verschillende bezienswaardigheden te zien. Een ‘visitors map’ die ook via internet is te downloaden, geeft de belangrijkste historische ‘sights’ aan. Centraal punt is het hoge oorlogsmonument op het centrale plein ‘The Diamond’. Wandel van hier het oude Austins warenhuis in, vooral het trappenhuis en the Waterford Irish crystal department heeft nog die deftige oude allure.

Erg leuk is het om een boekwinkel in te stappen, wat ik deed in de steile Shipquay street. Laat je voorlichten, want er zijn genoeg (Noord) Ierse schrijvers, die je later thuis het Ierse gevoel doen herleven of het nou een roman, thriller of historische boek is. Daarnaast zijn er diverse prachtige Ierse fotoboeken als souvenir. Engelse paperbacks zijn hier goedkoper dan in Nederland. Shipquay street is nu vooral winkelstraat en heeft nog vele oude gebouwen uit de 18e eeuw waarvan sommigen een voorbeeld van ‘Georgean terraced houses’ zijn.

Stadswijk Bogside

Deze bekende wijk ligt buiten Butchers gate en heeft haar naam ‘Bog’ – Moeras gekregen doordat de Foyle rivier vroeger om de ‘Doire’ heuvel liep waar de oude ommuurde stad op ligt. Een interessante wijk en in de recentere geschiedenis zoals in Belfast (Falls & Shankill districten) een middelpunt van de ‘Troubles’ waarvan ‘Bloody Sunday’ in 1972 een van de bekendste is. Katholiek ‘Bogside’ grenst aan de Protestantse ‘Fountain’ wijk. Bezienswaardig zijn hier de beschilderd blinde gevelmuren die een politiek statement uitdragen refererend aan gebeurtenissen uit het verleden, allen geschilderd door drie Bogside schilders.

Foyle rivier

De rivier loopt vlak langs het oud-historisch centrum. Het is heerlijk wandelen langs de kade wat het ‘Waterfront’ wordt genoemd. Hier flaneren ook wij op onze zomerse zondagavond. Er heerst rust, wat water vaak met zich mee brengt, fijn na de stadsdrukte die we eerder meemaken. Wandel ook over de dit jaar geopende S-vormige ‘Peace Bridge’ (25 juni 2011) naar de andere oever van de rivier. Deze is zo ontworpen als symbolische handdruk om te proberen de ‘Troubles’ tot het verleden te laten behoren.

Pubs en eten

Laat je voor het eten adviseren door een local want zo, hebben wij enkele keren ervaren, kom je op verrassend leuke plekken, die je anders niet zou kiezen. Zo kwamen we bij een Chinees restaurant in Derry, ‘Mandarin’ aan de waterfront aan de Queens quay. Het is er trendy en een drukte van jewelste in het restaurant en de aangrenzende Aziatische tapasbar.

Tip neem ook een overheerlijke cocktail. De dishes zijn bijzonder smakelijk en wat hebben we een plezier. Opvallend zijn de vele families die er eten, van gootouders tot kleine kinderen. Verschillende verjaardagen worden die avond gevierd, en na de vierde omroep van iemands verjaardag, de 'Yeahhhhh…Happy Birthday' kreet die erachteraan komt en voor de zoveelste keer Cliff Richard’s liedje ‘Celebrations & Congratulaions’ die luid de zaal door galmt, krijgen we de slappe lach. En dan.... komt de klapper van de avond. Ineens verschijnt een heuse Chinese Elvis lookalike in blits wit pak inclusief zilveren zonnebril. De karaoke gaat aan en het restaurant gaat los. Wat blijkt, de eigenaar is groot Elvis fan en is bekend om zijn Elvis optredens. Geweldig!

Dat de Ieren van uitgaan en een feestje houden merken wij ook in de pubs, het is zowel binnen als buiten de pubs hartstikke druk. Verschillende hebben live muziek waar vele pubgasten opgewekt mee zingen terwijl het bier rijkelijk vloeit. Een vrolijke boel waar ook wij helemaal blij van worden. In Waterloo street bezoeken we Peadar O’Donnels and the Gweedore Bar, bekend om hun hedendaagse live muziek. In Peadar O’Donnel waar meer traditionele Ierse muziek is kijk je ogen uit; wat ze noemen en ‘Winkel van Sinkel’ aankleding inclusief leprechaun varken, vlaggen en ander memorabilia en rariteiten. (http://www.peadars-gweedorebar.com/)

Tot slot van deze vrolijke stad een leuk liedje met beelden geschreven over Londonderry door Phil Coulter die zelf uit Derry komt. Hij zingt over zijn kinderjaren in de jaren 70 'The Town I Loved So Well'.

Binevenagh Mountain

Londonderry laten we achter ons en we gaan via Limvady op weg naar Downhill aan de Causeway kust. Onderweg stoppen we bij een idyllische picknickplek om te picknicken. Erg leuk om zo onderweg te lunchen, picknickspots zijn ruimschoots aangelegd met tafels en banken en vaak heb je het rijk alleen. Het is even zoeken hierna want eigenlijk zijn we voorbij de afslag gereden, maar bij Downhill kunnen we alsnog ‘up hill’ de Binevenagh berg op. The scenic ‘Bishops road’ gaat steil omhoog via een kronkelig weg slechts anderhalve autobreed en langs een dramatische afgrond..…maar MOOOOOI!

Eenmaal boven is het miezerig weer, echter het doet niets af aan de prachtige vergezichten. Dit is ‘Gortemore viewing point’, we kijken panoramisch over weilanden, koeien en schapen en zien Lough Foyle, Donegal county, Magilligan, zelfs Mussenden temple en de steile basalt Binevenagh afgrond in de verte. Deze karakteristieke basalt steile rotswand met haar verticale afgrond van zo’n 100m is onderweg van Londonderry al te zien. De Binevenagh berg is ooit gevormd door lava, hetzelfde als waar de Giants Causeway formaties 30 km verder door gevormd zijn. Op het topje van de heuvel waar we staan ligt een plaquette die vermeld dat in 1824 hier ‘s werelds meest nauwkeurig landmeting werd gedaan.

Bisschoppelijke muze: Mussenden Temple

Nabij Castlerock is de welbekende pittoreske ronde koepel op de rotswand te bezichtigen. Het gebied behoort tot de National Trust, uitgebreid rond wandelen is aan te bevelen. Wij maken een ‘kortere’ circulaire wandeling via de Duiventil naar Mussenden en terug langs de ruïne van Downhill house. Op dat moment zijn we alleen en het machtige vrije gevoel al wandelend over het stille grasland met zon en zeewind in de haren is niet in woorden uit te drukken. Een “alleen op de wereld” gevoel. Over het grasland doemt geleidelijk Mussenden tempel in de verte op, nogal precair op de rand van de klif, maar wat een uitzicht. Ooit gebouwd als bibliotheek, door een excentrieke Graaf die ook Bisschop was. Het gebouw is nu leeg, door de 3 ramen kijk je van weerskanten langs de klif en kust of op de zee.

Downhill Demesne

Het geraamte van Downhill Demesne prijkt boven op de heuvel. Lopend door deze dakloze ruïne vraag je je af wat voor een man deze internationaal bereisde Bisschop was, een architectuur liefhebber, om in 1775 zo’n opmerkelijk groot huis te laten bouwen met bibliotheek koepel ‘in de tuin’. Een saillant detail wat we lazen, de Earl /Bisschop hield erg van feestjes! Zo te zien was dat in dit huis zeker mogelijk. Tijdens Wereld Oorlog II is het huis gebruikt als kampement voor de RAF, daarna raakte het in verval.

Noodlottig Kasteel: Dunluce castle

Vanaf Port Stewart begint officieel de scenic route van The Causeway. Bij Port Rush nog gestopt om de 14eeuwse Dunluce castle ruïne te bewonderen, die bedenkelijk op een rotspunt ligt. Telkens weer verbazen we ons over de bouwlocaties zo vlak bij de steile rotswanden. Wat ook soms noodlottig bleek want tijdens een nachtelijke storm stortte een deel van dit kasteel in zee. Het is een oude historische locatie, de ruïnes staan op de plek die al bewoond werd tijdens de ijzertijd. Het kasteel zelf is later het landhuis van verschillende clans geworden tot het in 1660, enkele jaren na de destructieve storm verlaten werd. Het kasteel is nauw verbonden met Glenarm Castle waar ik eerder over schreef.

Oudste Whiskey stokerij

Bushmills is vooral beroemd om haar Whiskey. De whiskey-stokerij ‘Old Bushmills Distillery’ kreeg in 1608 haar vergunning en claimt hiermee de oudste te zijn in Ierland. De stokerij is te bezichtigen inclusief proeverij en er is een uitgebreide Whiskey- souvenirwinkel aanwezig. In Bushmills is voor ons een fantastische bed & breakfast gereserveerd. Valerie en Peter McFall heten ons meer dan welkom in hun huis ‘Valley View’. Ruime kamer van alle gemakken voorzien en zij geven ons diverse reis- en eettips voor de rest van onze reis. Vele zijn echte insider tips

Giants Causeway, een geologisch fenomeen

Giants Causeway, een bezienswaardigheid die op de UNESCO werelderfgoed lijst staat is een must om te zien. Zeshoekige (ook 5 of 8 hoekig) ordelijk gelegen basaltblokken liggen op verschillende hoogtes, sommige laag aan de grond andere torenen meters boven je. Dit natuur fenomeen ontstaan door vulkanische uitbarstingen en lava is verweven met legendes; waarvan die van de reus Finn MacCool en een vals zingende whiskey drinkende dame de bekendste te zijn. De verschillende grijstinten tegen de blauwe zee en groene heuvels is fantastisch. Nadat je over de basalt blokken gehupst en gesprongen bent wandel je rustig verder in dit fotogenieke gebied, want er zijn andere natuurformaties en rotsige baaien te zien. Bijvoorbeeld de klifwand het 'Pijp-orgel' iets verder op - langgerekte basaltblokken in de klifwand. Het is nogal een wandeling voordat je bij Giants Causeway (de baslat formaties) bent, al is die wandeling erg mooi. Er is overigens een pendelbusje dat rijdt van ‘The Visitors centre’ heen en terug. Dus een ‘oneway ticket’ is een optie bij vermoeide benen. Op de terugweg in het busje kregen we komische volkslegendes over deze locatie te horen, altijd leuk.

S ’avonds gaat de zon hieronder. Vooral in de zomer als het langer licht is, overweeg om juist dan naar de Giants causeway te lopen, dan wordt deze plek extra magisch, badend in roodoranje kleuren. Hou wel de wandeltijd in de gaten en dat je terug omhoog de klif op moet lopen (wel een goed pad). Een veelzijdige dag...... De laatste hele vakantiedag is aangebroken, van Bushmills doen we het overgebleven Causeway route en de Anterim Glens. Het is gelukkig stralend weer.

Dunseverick Castle

Het is dat het vermeld wordt wat het ooit was, want op een klifpunt staan nog drie puntige ruïne muren. Dit is Dunseverick Castle. Alhoewel van het voormalige kasteel niet veel over is, is de setting dramatisch spectaculair zo aan zee met de af en aan vliegende zeevogels. Ook zou de Ierse beschermheilige St. Patrick in 5 A.D., toen nog Bisschop, het kasteel bezocht hebben om doopsels uit te voeren. Wij zien drie duikers zich in duikpakken hijsen, het schijnt voor diepzeeduikers in de buurt interessant duiken te zijn, want in de buurt ligt het scheepswrak van de Spaanse Armada 'The Girona'.

Witzandstrand - White park bay

Doorrijdend komen we al gauw bij “White park bay”, aanvankelijk is dit niet in de planning…..ach, toch maar even kijken. Wat een gelukkige keuze, want wat wij zagen was een adembenemende mooi licht zandstrand in een wijde baai. Daal af van de heuvel en geniet hier van een wandeling. Zo’n typisch rustige plek – “blow all those cobwebs away” in andere woorden blaas al het stof uit je hersenpan…Verschillende zeevissers staan rustig aan de vloedlijn, ze hebben hun enorme hengels uitgeworpen.

De brug van de zalmvissers

We rijden naar de bekende ‘Carrick-a-Rede’ ( touwbrug). Vanaf de parkeerplaats is het nog twintig minuten lopen om er te komen. Van oorsprong werd ieder seizoen de brug volgens traditie gespannen door de lokale zalmvissers, zodat de zalm die vanaf het eiland gevangen werd terug kon naar het vaste land. Waarom juist hier zalmvissen? De vissers hadden 350 jaar geleden al door dat de zalmmigratie-route vlak langs dit eilandje liep. Omdat het water vaak te ruw is voor bootjes gebruiken de vissers de brug om vanaf het rotseilandje de migrerende vissen te onderscheppen. Naast het mooie uitzicht dat je onderweg en op het eiland krijgt, zijn er ook verschillende zeevogels te spotten die in de maanden april –juli hier broeden. De huidige 'gekooide' brug is veiligheidshalve door The National Trust in 2000 geplaatst, voorheen had die maar één leuning. Op het eilandje staat nog het originele witte vissershuisje. Ga ook even in de tearoom bij de parkeerplaats gaat kijken, daar hangen mooie oude fotos van de zalmvissers die de originele brug maken, en hun vis activiteiten.

Het WOW moment!

Getipt door Valerie van onze Bed & Breakfast, reden we na het Carrick-a-Rede avontuur heuvel opwaarts richting Ballycastle. Hier is namelijk het uitzichtpunt ‘Portaneevy’. Naast dat je van grote hoogte op de zojuist gelopen touwbrug kijkt, zien we ook o.a. Sheep island, Rathlin island, Schotland, Islay en Mull of Kintyre. Dit is voor mij zo’n moment, jee….is dit echt?! We boffen maar met het heldere weer.

Op bezoek in Leprechaun land

Op onze laatste druppels benzine zoeken we naarstig een benzinepomp in Ballycastle. Ondanks dat we vast zitten achter wegversperring van koeien is het goed gekomen. We gaan enkele Glens al rijdend bezichtigen. De Antrim bergen en Glens staan bekend als Leprechaun land. Jahaaa, het ondeugende kleine elfje in zijn groene pakje (http://www.altananam.freeserve.co.uk/Leprechauns.htm ) zo verweven met de Ierse folklore, ook wel bekend als the ‘wee folk’. De Antrim bergen worden doorkliefd door negen rivieren die op hun zeeroute diepe dalen en glooiende hellingen hebben gemaakt en zodoende vormden zich de Glens. Het is mogelijk negen Glens te bezoeken (Glenarm, Glencloy, Glenariff, Glenballyeamon, Glenaan, Glencorp, Glendun, Glenshesk en Glentaisie). Nu toeren we door vier; Glendun, Glenaan, Glenariff en Glenballeymon waarvan de eerste vooral erg mooi is. Bossen, rivieren, watervallen, wilde bloemen, hegstruiken gevuld met mini fuchsias, turfgrond, grote lege vlakten, eenzame boerderijtjes, weiden en aangestaard worden door een stel schapen. Het is ontroerend mooi. Hoewel het goed voor te stellen is dat leprechauns en feeën hier wonen zijn wij ze helaas niet tegengekomen, noch hun ‘shamrock garden’ (geluks-klavertjevier). Maar aan geluksgevoel ontbreekt het ons niet, die is al ruimschoots aanwezig. En dan.......komt er een enorme wolkbreuk. Gelukkig is het al laat in de middag en tijd om terug te gaan naar onze bed & breakfast. Bij een supermarkt sla ik mijn voorraadje English tea in en we vervolgen in omgeerde richting de route terug. Ook apart om langs al die mooie plekken te rijden, maar nu in de regen en mist.

En dan, Bye Bye…Ireland

Dag zes alweer. Aan al het moois komt een eind. Van Bushmills rijden we in anderhalf uur over een snelweg terug naar het vliegveld. Het vliegtuig is voor driekwart gevuld met zeer vrolijke Ierse voetbal supporters. Het wordt dan ook een gezellige terugreis met al hun grappen heen en weer. Northern Ireland heeft ons beiden geraakt en de reiservaring was werkelijk geweldig. Onze dagen hebben we volledig benut om zoveel mogelijk van dit prachtige land te zien. Naast dat het een intensieve reis was kregen we er energie van en hebben we samen veel plezier gehad. We will be back!

Een laatste tip: wil je voldoende tijd hebben om Belfast en deze route te doen raden we zeker een week à acht dagen te nemen. Zo is het eventueel ook mogelijk om Rathlin Island te zien dat naast de natuur bekend staat om haar zeevogelkolonie en Atlantische papegaaiduikers.

Onze dank aan BBI Travel en Tourism Ireland die deze prachtige gevarieerde reis mogelijk hebben gemaakt.

Bekijk ook mijn verslag 'Surprising Belfast'

 

 

 

 

Info Causeway kustroute Tourism Ireland

Reisaanbod Ierland BBI-Travel

Profiel Mireille Velthuis

Ierland verkennen: 'Go where Ireland takes you!'

Door: Ecktiv Redactie

Bij toeren door Ierland denk je meteen aan de open ruimte, de vrijheid, de vriendelijke mensen. De wegen en het prachtige landschap lenen zich uitermate voor een heerlijke vakantie per auto. Dat kan met een van tevoren uitgedacht plan, maar ook gewoon op de bonnenfooi; met auto (eventueel met caravan) of camper van de ene naar de andere plek, overnachten op de camping, B&B’s en hotels. Meer info over Ierland met de auto      Bed&Breakfast reizen BBI Travel Routes    Eigenlijk is heel Ierland aan te raden, maar om het makkelijker te maken heeft Ierland Toerisme een overzicht gemaakt van de mooiste routes. Een mooi voorbeeld is de route ...

Lees verder
Have a break....have a KitKat

Door: Lione en René Kolsteren

Ierland, juli 2010. We rijden over Valentia Island. Nog verder weg dan afgelegen ligt dit ...

Lees verder
'Bed & Breakfast, de leukste manier om Ierland te verkennen'

Door: BiB-Spotter Leeuw

Je neemt het vliegtuig naar Cork, je huurt er een auto en Ierland is voor jou. Met een kleine ...

Lees verder
De Noord-Ierse Causeway Coastal Route. Een van de mooiste kustwegen van Europa.

Door: Ecktiv Redactie

Wie van toeren met de auto houdt, over historische wegen met legendarische vergezichten, moet ...

Lees verder
De Noord Ierse Causeway kustroute. Legendarisch landschap waar je stil van wordt.

Door: BiB-Spotter Nyasa

Op uitnodiging van Tourism Ireland en BBI-travel heeft Mireille Velthuis samen met haar vriendin ...

Lees verder
Surprising Belfast: een City trip

Door: Mireille Velthuis

De Noord Ierse hoofdstad Belfast is een oud industriële- en havenstad die een positieve ...

Lees verder
Culinair Ierland

Door: Rose de Rond

Guinness, Murphy’s Red, Kilkenny… en laat je meeslepen

Lees verder
Trektocht Ierland

Door: Rose de Rond

Eindeloze tochten te voet, auto, huifkar of fiets

Lees verder
Natuur Ierland

Door:

Groen, betoverende landschappen en veel rust en stilte

Lees verder

- Advertentie -