Have a break....have a KitKat

Ierland, juli 2010. We rijden over Valentia Island. Nog verder weg dan afgelegen ligt dit kleine eiland voor de kust van Iveragh, één van de vele schiereilanden die het zuidwesten van Ierland op de landkaart zo’n grillige vorm geven. Alles is hier grillig: de ongenaakbare woeste natuur, het weer. Het regent, net als de vorige dagen, gestaag door. Op Valentia heerst volkomen rust. Geen mens, geen auto, bijna geen huis te zien. Links van de weg staat een bord: Geokaun Mountain, voor “360 graden uitzichten op het hoogste punt van het eiland”. Daar begon aan het eind van dag ons avontuur...

Door: Lione en René Kolsteren

Je leest het wel eens. Reizigers die in een lastig parket verzeild raken, waar ze zelf niet meer uit kunnen komen. Een noodsituatie, paniek. En dan is er de volkomen onbekende, die de helpende hand toereikt en ze uit de situatie redt. Niets wil hij er voor hebben. Het spreekt toch vanzelf….Ik kon me er nauwelijks iets bij voorstellen. Natuurlijk, de verhalen zijn ongetwijfeld waar, maar een onbekende passant die gratis en voor niets hulp biedt, een redding misschien, onderdak? De Kampioenberichtjes, noemde ik ze; “hulde”!! Totdat wij volkomen onverwacht zelf in een penibele situatie belandden en geen kant meer op konden. Je moet het ervaren om te geloven dat onbaatzuchtigheid bestaat.

Ierland, juli 2010. We rijden over Valentia Island. Nog verder weg dan afgelegen ligt dit kleine eiland voor de kust van Iveragh, één van de vele schiereilanden die het zuidwesten van Ierland op de landkaart zo’n grillige vorm geven. Alles is hier grillig: de ongenaakbare woeste natuur, het weer. Het regent, net als de vorige dagen, gestaag door. Op Valentia heerst volkomen rust. Geen mens, geen auto, bijna geen huis te zien. Links van de weg staat een bord: Geokaun Mountain, voor “360 graden uitzichten op het hoogste punt van het eiland”. De altijd vriendelijke Ieren zijn niet te beroerd je te wijzen op wat ook maar enigszins de moeite waard is.

De parkeerplaats is volkomen verlaten. We gooien 5 euromunten in de parkeerautomaat en rijden omhoog. Dat is tenminste de bedoeling. Het smalle pad omhoog is van harde klei, maar door de regen is het één gladde modderbrei geworden. René probeert de auto omhoog te loodsen, maar keer op keer glijden we in plaats van vooruit zachtjes achteruit. Dit wordt niets. We besluiten achteruit te rijden naar beneden. Twintig meter, het pad is smal, maar het moet lukken. Een beetje zwabberend rijden we naar achteren. Dan glijdt het linker voorwiel van het pad en zit vast in de modder. René probeert een paar keer los te komen, maar telkens schieten we iets verder door. Links van de auto ligt een greppel van 1 meter breed en 1 meter diep. “Ik probeer het nog één keer”, zegt René. Maar dan wel zonder mij, denk ik. Ik spring de auto uit, in de modderige greppel en ik klauter op de kant. De laatste poging mislukt. De auto schiet met het linkervoorwiel de greppel in. Daar hangt hij, met het rechterachterwiel zeker 50 cm boven de grond. Voorzichtig stapt René uit. De auto blijft gelukkig hangen. Daar staan we dan, in de stromende regen, in the middle of nowhere.

Bellen. De Ierse ANWB. Vriendelijk zegt de dame aan de andere kant van de lijn, dat ik de Nederlandse ANWB moet bellen. ANWB: “Nee, wij kunnen niets voor u doen. U bent wel lid, maar u heeft geen Europadekking”. Ik jok, dat ik boven een afgrond(je) hang en dat de auto er ieder moment in kan glijden. Ik wil hulp, en wel nu! Helaas, wij doen niets voor u. Als je echt aan de rand van een klif zou hangen mag je letterlijk doodvallen. Gratis, dat wel. Thuis meteen het lidmaatschap maar opzeggen. 112 neemt de zaak wel serieus. Of er gewonden zijn? Nee, gelukkig niet. Ze gaan bellen met een bedrijf in de buurt van Valentia Island. Na een uurtje nog steeds niemand. De regen komt met bakken omlaag. Het autoverhuurbedrijf maar eens bellen. Een bandje: “check onze internetsite voor onze grandioze aanbiedingen”. Het gaat zo een minuut lang door, en de batterij van mijn mobieltje is bijna leeg….. Dan is er contact. Ja zeker, er komen enkele local guys om u te “redden”.

En inderdaad, even later komen daar de local guys aanrijden. De Garda, politie. Twee politiemannen, een jonge en een oude. De oudste bekijkt onze auto en ik zie hem denken: “ Als dit het ergste is wat ik nog ga meemaken, ga ik fluitend naar mijn pensioen, maar ook ik kan dit niet oplossen”. Dat laastste zegt hij ook. Eigenlijk mogen ze ons niet helpen, want we bevinden ons op privé-terrein en daar mogen zij helemaal niet komen. Kan moed nog dieper in schoenen zakken? Jawel, dat kan en met die moed zakken wij ook letterlijk steeds verder in de modder weg. Of we zenuwachtig zijn voor de match van morgenavond, vraagt de jongste, doelend op de WK finale voetbal. Match? Als we hier niet uitkomen is er helemaal geen match voor ons, denk ik. “Ja, het zal spannend worden” zeggen we. Alsof dit al niet spannend genoeg is. Maar dit voor ons oplossen, nee, dat gaat ook hen niet lukken.

Hier zijn toch de echte local guys voor nodig, besluiten de heren. Even later verschijnen de real men op het toneel. Twee stevige boeren, die – aan hun blik te zien – meer varkentjes in hun leven gewassen hebben. Ze moeten enorm sterk zijn, want ze tillen de auto – terwijl de jongste politieman gas geeft – op het pad, waar hij zachtjes landt. Duizend maal dank, zeggen wij, en wat zijn de kosten? Daar willen ze niets van weten. Integendeel, de boer wil mij 5 euro parkeergeld teruggeven. Nee, natuurlijk niet, zeggen we. Sorry, zegt de man, ik heb geen 5 euro. Sorry? Wij zijn sorry, wij hebben alle overlast veroorzaakt. Ik zie de man denken, en dan loopt hij op zijn tractor af.

Even later geeft hij mij twee kitkats. In plaats van de 5 euro, zegt hij. Een bevrijdende lach. Have a break, have a kitkat. Ik waan me ineens in een commercial. Echtpaar rijdt auto in greppel, hulpeloos kijken, dan: twee sterke boeren die de auto er uit tillen. Lachende gezichten, de man geeft twee kitkats. De tekst “have a break, have a kitkat” verschijnt op het scherm. De voiceover onderstreept de boodschap nog eens extra. Zo’n moment vraagt om een kitkat. Die heb je na alle ellende wel verdiend. De camera zoemt nog een keer op de boer in, stralende lach. Einde.

We zijn er uit, we kunnen verder. Ierland wacht op ons.

Ierland verkennen: 'Go where Ireland takes you!'

Door: Ecktiv Redactie

Bij toeren door Ierland denk je meteen aan de open ruimte, de vrijheid, de vriendelijke mensen. De wegen en het prachtige landschap lenen zich uitermate voor een heerlijke vakantie per auto. Dat kan met een van tevoren uitgedacht plan, maar ook gewoon op de bonnenfooi; met auto (eventueel met caravan) of camper van de ene naar de andere plek, overnachten op de camping, B&B’s en hotels. Meer info over Ierland met de auto      Bed&Breakfast reizen BBI Travel Routes    Eigenlijk is heel Ierland aan te raden, maar om het makkelijker te maken heeft Ierland Toerisme een overzicht gemaakt van de mooiste routes. Een mooi voorbeeld is de route ...

Lees verder
Have a break....have a KitKat

Door: Lione en René Kolsteren

Ierland, juli 2010. We rijden over Valentia Island. Nog verder weg dan afgelegen ligt dit ...

Lees verder
'Bed & Breakfast, de leukste manier om Ierland te verkennen'

Door: BiB-Spotter Leeuw

Je neemt het vliegtuig naar Cork, je huurt er een auto en Ierland is voor jou. Met een kleine ...

Lees verder
De Noord-Ierse Causeway Coastal Route. Een van de mooiste kustwegen van Europa.

Door: Ecktiv Redactie

Wie van toeren met de auto houdt, over historische wegen met legendarische vergezichten, moet ...

Lees verder
De Noord Ierse Causeway kustroute. Legendarisch landschap waar je stil van wordt.

Door: BiB-Spotter Nyasa

Op uitnodiging van Tourism Ireland en BBI-travel heeft Mireille Velthuis samen met haar vriendin ...

Lees verder
Surprising Belfast: een City trip

Door: Mireille Velthuis

De Noord Ierse hoofdstad Belfast is een oud industriële- en havenstad die een positieve ...

Lees verder
Culinair Ierland

Door: Rose de Rond

Guinness, Murphy’s Red, Kilkenny… en laat je meeslepen

Lees verder
Trektocht Ierland

Door: Rose de Rond

Eindeloze tochten te voet, auto, huifkar of fiets

Lees verder
Natuur Ierland

Door:

Groen, betoverende landschappen en veel rust en stilte

Lees verder

- Advertentie -