Oberstdorf, een warm familiegevoel met overal de mooiste natuurbeelden om je heen

De uitnodiging om naar Oberstdorf te komen heb ik met twee handen aangepakt. Wel even nadenken hoe dat te gaan doen. Op maandag 800km rijden, dat leek me wat lastig ivm files en vrachtverkeer. Daarom besloten om op zondag vast te gaan rijden, daar al een dagje uit van te maken en in alle rust aan de reis te beginnen. Kijken hoe ver ver genoeg is voor één dag en dan ergens overnachten om op maandag fris en fruitig aan te komen bij het Gästehaus.

Door: Anne van der Feest

Wat een prachtig landschap als je afzakt naar het zuiden van Duitsland. Dat alleen is al een goed begin van een paar mooie dagen. Heuvels, bos, dalen met kleine dorpjes. Wat een uitzichten…. Ik heb nooit geloofd in liefde op het eerste gezicht, tot ik Oberstdorf zag. Nooit eerder in deze omgeving geweest, maar het voelde als thuiskomen, gemoedelijk, vriendelijk, familiair, gastvrij en overal waar je kijkt de mooiste natuurbeelden op je netvlies. Maar wat wil je Oberstdorf ligt tegen de Alpen aan.

'De middag doorgebracht in het mooie dorp, vriendelijke mensen, mooie kerken, gezellige winkelstraatjes en naar alle kanten uitzicht op de bergen.'

Daar is het mooie Oberstdorf. Een warm welkom door de eigenaar van het Gästehaus. Een meer dan ruim appartement is de komende dagen beschikbaar. Uitzicht op de bergen en…..de koeien om 18 uur al bellend door de straat. De middag doorgebracht in het mooie dorp, vriendelijke mensen, mooie kerken, gezellige winkelstraatjes en naar alle kanten uitzicht op de bergen. In de avond een diner, in het gästehaus dacht ik, maar nee, netjes per auto naar de familie Dornach om op 1000 meter hoogte met weer een prachtig uitzicht van een rijke maaltijd te genieten. Daar werd ook het programma voor de komende dagen doorgenomen. Precies die dingen die ik vooraf zelf al als “must see” had bedacht. We waren niet alleen bij Mathias Dornach voor het diner, maar hij wilde ook graag de volgende dag mee naar de Breitach Klamm. Alleen maar leuk.

 

 

 

 

'De Breitach Klamm is de diepste en misschien wel mooiste Midden Europese bergpas. In 1905 door Pater Johannes Schiebel toegankelijk gemaakt.'

In de ochtend vertrekken de koeien rond 7 uur weer naar de weides. Al bellend lopen ze door de straat. De naam straatkoeien is dus wel toepasselijk. Ontbijt bij Toni, heerlijk uitgebreid en stevig gegeten, want een wandeling met een flink hoogteverschil vraagt wel wat van je. Er werd regen voorspeld, maar dat zou de Breitach Klamm  alleen maar mooier maken. Nou en mooi was het. Met twee gidsen en Mathias, die er ook meer dan bekend is door de kloof. Het is de diepste en misschien wel mooiste midden Europese bergpas. In 1905 is de pas door Pater Johannes Schiebel toegankelijk gemaakt voor publiek. Er komen nu jaarlijks zo´n 300.000 bezoekers over het pad langs de kloof. Imponerend hoe het water zich kolkend een weg baant voor het gesteente en zo de kloof steeds verder uit laat slijten. De Breitach Klamm is bijna het hele jaar door te bezoeken, ook in de winter als het water deels bevriest en in ijspegels aan de bergen hangt. Denk dan even aan Mathias die, soms met gevaar voor eigen leven, de paden aan het bovenste deel heeft schoongeveegd.

 

 

'Op sommige delen van de kloofwanden valt nooit zonlicht. Sterk stromend water onder je. Echt een ”must see” als je in de buurt bent.'

Bijzonder om te horen hoe dat allemaal gaat. Ook hoe in de winter fakkelwandelingen gehouden worden, ook dat lijkt me een prachtige ervaring. Toch in de winter nog eens terug dan…. Nu was het al overweldigend. Hoge bergen aan beide kanten van de kloof, toch veel groen, bomen, varens, mos. Sommige delen van de kloofwanden valt nooit zonlicht op. Sterk stromend water onder je. Nu was het toch nog rustig, in 2005 stroomde er meer water door de kloof. Het waterpeil was toen 6 meter 6o en de kloof was hierdoor een kolkende massa, paden werden weggeslagen, ook het dal verderop was behoorlijk overstroomd. Ook is nog niet zo lang geleden een deel van een van de wand en naar beneden gekomen en dit versperde het water de doorgang. Bij een volgende hoge waterstand is het gesteente voor een groot deel weer weggespoeld en had het water weer vrije doorgang. De wandeling was prachtig met steeds weer adembenemende beelden, echt een ”must see” als je in de buurt bent.

 

 

 

'Eenmaal boven is het mogelijk naar Oostenrijk te lopen. Wandelend ben je er binnen 2 uur. Met de auto is dat niet mogelijk.'

Op een bepaald punt kijk je de kloof door en zie je in de kloofwand de vorm van een gezicht. Verhalen gaan dat het spookte vroeger, dat er geesten ronddwaalde, totdat Johannes Schiebel de weg door de kloof aanlegde en alles gezegend en veilig verklaard werd. Toch is het net of er vanuit de wand iemand toekijkt en de kloof beschermt. Eenmaal boven is het mogelijk naar Oostenrijk te lopen. Wandelend ben je er binnen 2 uur, met de auto is een directe weg niet aanwezig, dan is het zeker een uur omrijden. Erg grappig om te weten. We hebben dat zelf niet gedaan, maar zijn bovenlangs terug gegaan. Mathias wilde graag dat we nog even met hem mee liepen en daar werden we weer op een heerlijke lunch getrakteerd. Daar bleek dat we toch aardig doorweekt waren van de regen, dus hij bracht ons en de gidsen met de auto weer verder naar beneden. Met dank voor de behandeling als die van een koningin namen we afscheid en keerden we terug naar ons Gästehaus. Meteen weer een warm welkom door Toni en de vraag of we het kuuroord in het dorp wilde bezoeken, maar een warme douche thuis was al heerlijk…. Eten in het dorp met een aantal dames die de komende dagen zullen gidsen. Natuurlijk de plaatselijke schnaps uitgeprobeerd. Van welke plant die is gemaakt, dat wijzen we donderdag wel aan….

 

 

'Tot 120 jaar geleden was er slechts een voetpad naar het bergdorp en tot 1953 werden goederen met paard en wagen naar boven gebracht.'

Woensdag een volle dag. In de ochtend, na een bezoek aan een van de skischansen, de heini klopfer skiflugschanze, een bergwandeling met een bezoek aan Bergdorp Gerstruben. Een dorpje met 5 huizen en een kapel die zo´n 400 tot 500 jaar oud zijn. Het is privé bezit van een groep dorpsbewoners en zij houden dit alles ook in stand. Tot 120 jaar geleden was er slechts een voetpad naar het bergdorp en tot 1953 werden goederen met paard en wagen langs petroleumlampen naar boven gebracht. Het lijkt nu romantisch, maar was in die tijd een zwaar leven. De dorpsbewoners waren soms een hele winter ingesneeuwd, het was dan lastig overleven. Toen de leerplicht werd ingesteld kregen de kinderen boven in het dorp hun lessen. De dorpsbewoners hebben rond 1896 hun huizen verkocht aan Cornelius Freiherr von Heyl, een rijke heer uit Worms die hier een jachthuis zocht. Het dorp is meer dan 50 jaar in zijn bezit geweest. In 1953 konden de mensen uit Oberstdorf Gerstruben weer van de familie Heyl terugkopen. Nu is het dorpje in bezit en onderhoud van “verein der ehemaligen Rechtler Oberstdorf”.

 

 

'Ik koos voor het avontuur en wandelde gewoon dwars door het water. Fotomoment? Natuurlijk, ik loop wel terug, toch al natte voeten.'

Heerlijk avontuurlijk klimmen, een prachtig smal pad langs een bergbeek. Tot een bepaald punt en daar werd het door de bergbeek. Sylvia, mijn wandelgids voor de ochtend, wilde wat stenen in de rivier gooien zodat ik daarop kon lopen. Ik koos voor het avontuur en wandelde gewoon dwars door het water. Fotomoment? Natuurlijk, ik loop wel terug, toch al natte voeten. Volgend probleem, boom over het pad. Dat is geen probleem maar een nieuwe uitdaging. Klimmen dus. Heerlijke wandeling en de uitzichten waren geweldig.

 

 

'In een voormalige woonboerderij is nu een museum is gevestigd. Het hele dorp heeft hier spullen gebracht die het vroegere leven laten zien.'

Boven op de berg in een voormalige woonboerderij, waar nu een privé museum is gevestigd, een rondeleiding gehad. Vanuit het hele dorp zijn hier spullen gebracht die het zware leven in vroeger tijden laten zien. In vroeger tijden was Oberstdorf een gebied met boerderijen waar vee gehouden werd. Het vee graasde in de aanliggende alpenweides. De koeien zorgen ook voor veiligheid in de dorpen door het begrazen van de alpenweides. Als het gras kort wordt gehouden is er in de winter minder kans op lawinegevaar. Bij lang gras gaat sneeuw en ijs aan het gras hangen, dat wordt erg zwaar en als het breekt komt er een hele grote massa los en geeft dit lawines. Bij kort gras is dat gevaar veel kleiner. Het was zo dat de boeren of het hele jaar in de bergen bleven of soms in de winter naar het lagergelegen dorp kwamen. In de verschillende vertrekken is te zien hoe vroeger geleefd werd. Zo is er een volledig ingerichte keuken, huiskamer en slaapkamer te zien. Alsof de bewoners even niet thuis zijn, zo loop je het huis door. Boven is te zien hoe op de akkers vlas werd verbouwd en hoe het hooi van het land werd gehaald. Ook in de schuur staan werktuigen en zelfs de stallen voor de dieren zijn niet vergeten.

 

 

'Traditie is nu nog het terughalen van de koeien, elk najaar. Het wordt groots gevierd als de koeien uit de Alpen terugkeren naar hun winterstal.'

Traditie is nu nog het terughalen van de koeien, elk najaar. Het wordt groots gevierd als de koeien uit de Alpen terugkeren naar hun winterstal in het dorp. Zo’n 1000 koeien van verschillende boeren komen dan bij elkaar in de buurt van een van de skischansen. Na daar een week of wat gestaan en gegraasd te hebben komen ze versierd en wel naar het dorp. Iedere boer haalt dan de eigen koeien naar de stal. Er werd in vroeger tijd ook vlas verbouwd, daar werd linnen van gemaakt voor o.a. kleding. Herkenbaar voor mij, want ik woon zelf in een gebied waar vroeger ook vlas verbouwd en verwerkt werd. Zelfs de buurt en straat waar ik woon heeft een vlasnaam. Leuk om dan te zien dat 800km verderop hetzelfde werd gedaan.

 



'In het museum zijn de ski’s, schoenen en kleding van vroeger te zien. Aan de muur hangt een foto van oud Koningin Juliana die in Oberstdorf leerde skiën.'

Inmiddels is Oberstdorf een toeristengebied. Heel veel mensen weten de regio te vinden, toch lijkt het niet massaal. De rust overheerst in het gebied. Wandelend kom je wel mensen tegen, maar je loopt niet in de file op de paden. Na een heerlijke lunch op hoogte weer terug voor droge schoenen en dan op naar het skisportcentrum, de Erdinger Arena. Het stadion wat op 29 december beeldvullend op tv is bij het 4 schansentoernooi. Boven in het museum zijn de ski’s van vroeger tijd te zien. Ook de schoenen en kleding van toen. En aan de muur hangt ook een foto van voormalig Koningin Juliana die in Oberstdorf heeft leren skiën. Weer een herkenning, op 8 jarige leeftijd heb ik de toenmalige koningin Juliana eens de hand mogen schudden. Bijzonder om dan te horen dat voor de Koninklijke familie Lech als vakantieoord koos, ze Oberstdorf als skioord bezochten.

 

 

'Geen sneeuw, wel trainen, dat kan op het kunststof van de onderbaan. 4 Jonge springers komen demonstreren, hun trainer kijkt toe.'

Door de tijd heen is er heel wat veranderd…. Dan na het museum bezocht te hebben het stadion in. Indrukwekkend als je beneden aan de schans staat, adembenemend als je boven staat, bijna op de plaats waar de springers zich klaarmaken voor de sprong. Zouden ze dan net zo genieten van het uitzicht? Zal niet meevallen als je met 110km per uur naar beneden vliegt. En beneden, het lijkt zo’n kort stukje waarin ze stil moeten komen te staan. Er is me verzekerd dat dit uitgerekend is en steeds herberekend wordt. Ja, als de kleding en de ski’s steeds beter worden en de springers steeds verder komen, dan lijkt me dat van levensbelang. Dan liever toch maar met de kabelbaan naar beneden. Geen sneeuw, wel trainen, dat kan op het kunststof van de onderbaan. Als toetje komen 4 jonge springers dit demonstreren, hun trainer (zelf in 1985 kampioen) kijkt toe. Er is een topsportprogramma voor jonge sporters in Oberstdorf, dus wie weet heb ik naar de toekomstige Olympische kampioenen gekeken. In de avond eten bij hotel Viktoria, een hotel speciaal voor mensen met een beperking. Goed te weten dat, ook als je rolstoelgebonden bent, je van harte welkom bent in Oberstdorf.

 

 

'We gaan omhoog met de Fellhornbahn, de hoogste kabelbaan in elk geval van Duitsland. Het uitzicht op 1967 meter hoogte is adembenemend.'

De volgende dag prachtig weer, dus de hoogte in. De Fellhornbahn. De hoogste kabelbaan, in elk geval van Duitsland. Eerst volledig naar boven. Het uitzicht op 1967 meter hoogte is adembenemend. Als je echt het hoogste uitzichtpunt wilt bereiken, op 2037 meter, dan is dat te voet te doen. Het zicht was fantastisch en als je weet dat Oostenrijk hier net achter ligt voel je dat je op een bijzondere plaats staat. Vanaf het hoogste punt terug naar het tussenstation op 1780 meter om na een mooie bergwandeling bij Christine`s Alpe Obere Bierenwang wat te drinken. Al is de temperatuur volgens de borden 0,9 graden Celcius, je zit er toch heerlijk zonder jas in zon. Terug wandelend naar de kabelbaan over een stuk harde sneeuw. De waarschuwing is niet te lang op het midden blijven staan en als je vaker een soortgelijke pas tegenkomt altijd langs de randen lopen. Een stukje verderop zie je waarom, het water maakt een tunnel door het midden, dus het ijs is daar erg dun. Ook hier is het weer een aparte ervaring om met je handen in de sneeuw te zitten en toch zonder jas te wandelen.

 

 

'Elk jaar loopt een grote groep mensen rond Pasen van deze kapel naar een kapel in Oostenrijk, een 7 uur durende tocht door de bergen.'

Onderweg terug van de Fellhornbahn naar Oberstdorf mogen we nog even de Lorettokapelle - St. Maria Loretto kappel zien. Elk jaar loopt een grote groep mensen rond Pasen van deze kapel naar een kapel in Oostenrijk, een 7 uur durende tocht door de bergen. Met bewondering hoor ik dit verhaal en kijk mijn ogen uit naar de prachtig versierde kapel. Daarna de middag vrij om afscheid van het dorp te nemen. Van de lieve mensen die meer dan hun best deden om deze dagen onvergetelijk te maken en ons alle mooie plekken van Oberstdorf hebben laten zien, namen we afscheid tijdens een diner in het Koninklijke jachthuis waar Prinzregent Luitpold von Bayern zijn jachtverblijf had. Een waardig afscheid, behandeld worden als een koningin, een Koninklijke maaltijd, lieve mensen, het voelde als een vorstin op staatsbezoek.

 

 

 

 

'Wandelen kan het hele jaar door, via een uitgebreid wandelnetwerk met aan alle kanten zicht op bergen, beekjes, dorpjes, langs koeien en berghutten.' 

Oberstdorf is meer dan een bezoek waard, in de zomer groen (ook groene stroom, ze voorzien in hun eigen stroom), in de winter wit. Fietsen/mountainbiken is in de zomer een mooie uitdaging. Wandelen kan het hele jaar door, een 200km lang zomer wandelnetwerk op 3 hoogteniveaus door een gebied met aan alle kanten zicht op bergen, beekjes, bergdorpjes, langs koeien en berghutten. Een groot deel van het grondgebied is beschermd natuurgebied. In de winter is 140 km wandelpad beschikbaar. Dan is het in het dorp vast lekker opwarmen met de plaatselijke schnaps. Niet wandelend omhoog? Neem een van de kabelbanen naar boven. Wees gerust er is een Bergwacht, zij komen in actie als er iets in de bergen aan de hand is, een reddingsdienst bestaande uit een paar betaalde krachten en de rest vrijwilligers die in 1869 als reddingsdienst is begonnen, daarna in 1920 vooral de taak hadden om het plantje Edeweis te beschermen en daarbij reddingswerk deden. Inmiddels zijn ze weer volop met hun mensenreddingstaken bezig.

 

 

Skiën in de winter. Er zijn meerdere skigebieden, waaronder het tweelanden gebied op de grens met Oostenrijk. Voor jong, oud, sportievelingen, levensgenieters, natuurliefhebbers, mensen met een beperking, ach voor wie niet. Oberstdorf is voor iedereen een geweldige bestemming. Ik ga zeker terug.

 

 

 

 

Met dank aan de VVV Oberstdorf en aan Toni, Michaëla, Matthias, Marco, Suzy, Gabi, Sylvia, Christine, Hilda, Monica en Peter voor deze geweldige dagen.

Oberstdorf, gezellig Alpendorp in 'Het dal der dalen'

Door: Ecktiv Redactie

Het dorp ligt met de rug tegen de Allgäuer Alpen en is in de zomer vol gezellige bedrijvigheid. Met ruim 300 verschillende accommodaties, van familiepension tot wellness-hotel. Alles is er op gericht om het de gasten naar de zin te maken en zoals algemeen bekend zijn ze daar behoorlijk goed in.   Ontdek de Allgäuer Alpen op uitnodiging van VVV Oberstdorf Meer over de voorwaarden   Wie ‘s morgens na het ontbijt de lift omhoog neemt wordt getrakteerd op de mooiste vergezichten. De Alpentoppen hebben hier een heel eigen karakter grillig en groen. Lager gelegen kom je langs zacht glooiende Alpenweides volop in de bloei.   Het ...

Lees verder
Oberstdorf, een warm familiegevoel met overal de mooiste natuurbeelden om je heen

Door: Anne van der Feest

De uitnodiging om naar Oberstdorf te komen heb ik met twee handen aangepakt. Wel even nadenken ...

Lees verder
Algemeen Oberstdorf

Door: Ecktiv Redactie

Een gezellige wintersportplaats, 's zomers een ontspannen wandelparadijs

Lees verder
Aktiviteiten Oberstdorf

Door: Ecktiv Redactie

Skiën, schansspringen, golfen, wandelen... en daarna aan tafel

Lees verder
Shoppen Oberstdorf

Door: Ecktiv Redactie

Keurig netjes, voldoende shopmogelijkheden en gemakkelijk te bereiken

Lees verder

- Advertentie -