Imposante rondreis door Marokko ( deel 2 )

In deel 1 doen Lione en René verslag over de verschillende regio's met bezoeken aan de steden Casablanca, Rabat, de dodenstad Cheddah, Meknes, Moulay-Idriss en Fès. En eindigde met hun bezoek aan de nederzetting Merzouga in de Sahara, waar ze de teistering van een echte zandstorm hebben ondergaan. In deel 2 trekken ze door het Atlas gebergte, en bezoeken de steden Marrakech en Essaouira. Hun conclusie in trefwoorden: Terug in de tijd. Gemoedelijke sfeer. Om de hoek en toch exotisch. Totaal andere wereld, dicht bij huis. Het zijn clichés, maar ze zijn waar. Je komt in dit land ogen, oren en neuzen te kort.

Door: Lione en René Kolsteren

Merzouga ksar El Khorbat Todrakloof Tineghir Dadès. Eerst gaan we terug naar Erfoud, waar we weer over onze bagage kunnen beschikken. Er is een lange weg te gaan naar het westen, langs en deels door de Hoge Atlas.

 

Bij Tinejdad ligt de niet veel bezochte en dus weinig toeristische kasbah El Khorbat. Erg primitief en nog authentiek; knap gebouwd. 

De lemen muren en torens passen fraai in het landschap. Door het dal tussen de hoge bergen van de Atlas slingert een groen lint van een palmenoase. Hier komen geen toeristen. Na enig onderhandelen mogen we een kasbah zien. Trots leidt de bewoner ons rond. Veel vertrekken op en boven elkaar, nauwelijks ingericht. Lemen muren en vloeren, waarop je niet te hard moet stampen of springen, want de vloeren bewegen onder je voeten. Dit is er al eeuwen en in al die jaren is er nauwelijks iets veranderd.

De kasbahs zijn in feite een aantal verstrekte huizen op en bij elkaar gebouwd. Het ziet er uit als een soort fort en zo is het ook bedoeld: ter bescherming van aanvallen van buitenaf. Overal in het landschap zullen we komende dagen deze kasbahs tegenkomen, veelal bewoond maar in toenemende mate ook verlaten en vervallen. Helaas wordt er in de meeste gevallen niet gerestaureerd. De dorpen waar we langs komen liggen in de kloof, tegen de rotsen aangeplakt. Huizen in roodbruin of roze, opvallend harmoniërend met de omgeving. Blauwe en gele kozijnen, groene deuren. En in het midden dat groene lint van de oase dat zich door de kloven heen een weg lijkt te banen. Een overweldigend landschap. Iedere minuut genieten.

Bij Tinerhir gaan we van de doorgaande weg af, naar boven. Na twintig kilometer bereiken we de Todrakloof. In deze kloof kan het zomers behoorlijk druk zijn. Veel (in het buitenland wonende) Marokkanen komen hier dan naar toe om te recreëren en het is er dan vaak net zo druk als op een zomerse dag in Zandvoort. Als wij er zijn is het nog vrij rustig. We maken een mooie wandeling door de oase, die als een groen lint door de kloof slingert. Over irrigatiedijkjes en smalle paadjes wandelen we over de velden, langs het water en tussen het uitbundige groen. Er worden hier dadels, olijven en gerst verbouwd. Op het land zijn de mensen aan het werk.

 

Daarna is de Dadèskloof aan de beurt. De niet al te brede weg gaat omhoog, en slingert behoorlijk bochtig tussen de rotswanden aan de ene kant en de diepte van het dal aan de andere kant. Uiteindelijk belanden we in het smalste deel van de kloof, waar ons hotel staat. Van ons kamerraam kijken we op enkele meters afstand tegen de loodrecht omhoog rijzende rotswand. Ons hotel Tissadrine ligt dan wel op een mooie plek, het is erg “basic”: de WC-pot staat los op de grond (dus uitkijken met gaan zitten), pal naast het hoofdeinde (!) van het krakerige bed. Ons kamertje is een klein warm hok, met niet meer dan de beschreven WC-pot, het bed en een beduimeld kleedje op de stenen vloer.

Onderweg passeren we lemen kasbashs met hoektorens en kantelen, als vestingen gebouwd. Je waant je in een Bijbelse film.

Dadès Ouarzazate Aït-Ben-Haddou Marrakech. Verder naar het westen, richting Marrakech. We maken een stop in El Kelaa M’Gouna, het centrum van de rozenstreek. Ieder jaar, vlak na de oogst, is er een rozenfeest; het moet een waar spektakel zijn, maar helaas….het feest was begin mei en is dus nèt voorbij. We beklimmen een heuvel midden in het dorp voor het zoveelste fantastische uitzicht over deze streek. Onderweg zien we kleine dorpen, die deels als vestingen, als forten zijn gebouwd. Lemen kasbashs, met veel hoektorens en er boven op kantelen. Het ziet er uit als een Bijbelse film.

Ouarzazate betekent stilte. Het is in deze wat grotere stad inderdaad opvallend stil op straat. Voor veel Marokkanen uit de grote steden staat Ouarzazate voor “vreemd” of “ver weg”, zoiets als bij ons Verweggistan of Timboektoe. De stad is vrij nieuw en oogt welvarend. Hier bevinden zich filmstudio’s, waar menige Hollywood kaskraker is opgenomen. We bezoeken een kasbah, maar deze is duidelijk luxer en minder authentiek.

Even ten westen van Ouarzazate, richting Marrakech, ligt rechts van de weg de ksar Ait Benhaddou, het bekendste kasbah-dorp. Het dorp ligt onmiskenbaar mooi tegen een rode zandstenen heuvel aan gebouwd. Je moet, om het te bereiken, een rivierbedding oversteken. Vóór de oversteek heb je een imponerend gezicht op dit bijna filmische decor. Zomers kun je gewoon over de drooggevallen wadi heen wandelen, maar als wij er zijn stroomt er nog wat water doorheen. De oplossing om met ezeltjes naar de overkant te worden gebracht bekoort ons niet zo, wij lopen en springen over stapstenen heen. Dan duik je aan de overkant de Middeleeuwen in. Dit zijn de mooie momenten van reizen: lopend door de smalle straatjes ervaar je een sfeer die niet te beschrijven is en waardoor je je ver van huis waant.

De weg naar Marrakech is een bochtige, behoorlijk stijgende (en later dalende), weg. Je moet deze weg wel nemen om naar Marrakech te komen, het is de enige optie. Hij is door de Fransen rond 1920 aangelegd en het is een knap staaltje werk: 200 km lang door de rotsen heen uitgehakt, langs steile bergwanden lopend, slingerend over de hoge pas Tizi-n-Ticka. Boven is het behoorlijk fris en ’s winters ligt hier flink wat sneeuw. Het klimaat is hier extreem, want in het niet ver hier vandaan gelegen Marrakech wordt het zomers met gemak 45 graden.

Laat in de middag komen we aan in Marrakech. ’s Avonds gaan we meteen naar het Djemaa el Fnaplein. You love it or you hate it.

Marrakech is een enerverende, dynamische en bijzondere stad, die zich moeilijk laat beschrijven. De parel van het zuiden. We komen er laat in de middag aan. ’s Avonds gaan we meteen naar het “beruchte” of beroemde Djemaa el Fnaplein. You love it or you hate it. Je vindt het geweldig of je wilt gillend een goed heenkomen zoeken. Wij hadden het beide. Het wordt door veel mensen omschreven als magisch, enerverend maar ook als toeristisch en verschrikkelijk. We kennen de verhalen over uiterst opdringerige mannen. Met je camera rondlopen, nog geen foto geschoten, en dan eisen deze mannetjes toch op boze toon 10 euro voor de zogenaamde gemaakte foto. De magiërs, tandartsen, slangenbezweerders, dansers, muzikanten, ze zijn er allemaal, van oudsher zijn ze hier. Maar ik krijg toch de indruk dat vooral het toerisme dit tegenwoordig in stand houdt. Van een agressieve benadering hebben wij niets gemerkt, of nauwelijks. Je kunt gewoon rustig over het plein lopen. Het is er erg druk en de sfeer is chaotisch en levendig. We lopen het gedeelte van het plein op, waar de eettentjes staan. Onmiddellijk wordt bij tentje 1 de weg geblokkeerd. Hier eten en niet verder lopen, maken de mannen ons duidelijk. Gewoon doorlopen, hoewel het aanvankelijk niet meevalt om om de mannen heen te komen. Uiteindelijk heerlijk gegeten, aan lange tafels. Overal hangen de geuren en dampen in de schemering en er is een kakafonie van geluiden.

We verbijven in Hotel Majorelle, een goed hotel in de nieuwe stad. Met de taxi weer naar het centrale Djemaa el Fnaplein, een mooi plaatje om te zien, ook overdag, met de opvallende minaret van de Koutoubiamoskee als één van de beeldbepalende objecten. Dan gaan we naar Jardin Majorelle. Majorelle was een Franse schilder, die in 1919 naar Marrakech kwam en besloot er te blijven. In 1924 kocht hij op een plek, die toen nog buiten de stad lag, een stuk grond, waarop hij een fraaie villa liet bouwen. Hij liet een mooie strakke tuin aanleggen met veel exotische planten, een kunstwerk op zich. Felblauwe en felgele potten overal. Wij ervaren een oase van rust, totdat er ineens hele horden toeristen binnenkomen. Jammer….!

Dan maken we een wandeling door de oude stad. We beginnen bij alweer een koninklijk paleis. Onmiskenbaar fraai, echt de moeite waard, maar wat een toeristendrukte. Het is dringen geblazen en voetje bij voetje schuifelen we door het paleis. Door de oude medina lopen we weer naar het centraal gelegen Djemaa el Fnaaplein. Het is overdag rustiger, en nu is goed te zien hoe immens groot dit plein is. Aan de andere kant van het plein begint de medina.

We gaan ’s middags met de taxi terug. De rest van de dag doen we het rustig aan. We dineren ergens in de buurt van ons hotel en ’s avonds zakken we lekker door op ons dakterras met enkele groepsgenoten.

Onderweg naar Essouaira stoppen we in een klein dorp. En weer kijken we onze ogen uit bij de gewone-leven-van-alledag tafereeltjes.

We vertrekken uit Marrakech voor de rit naar Essaouira, 170 km westelijker, aan de Atlantische Oceaan. Onderweg stoppen we in een klein dorp, waar het vandaag markt is. En weer kijken we onze ogen uit bij de gewone-leven-van-alledag tafereeltjes.

Een relaxte sfeer en veel te zien. 14 km vóór Essaouira brengen we een bezoek aan de Marjana Coöperatie. Opgericht door en vooral vóór een aantal gescheiden vrouwen en weduwen, om ze de gelegenheid te geven een inkomen te verdienen. Normaal gesproken is dit voor deze groep vrouwen in de praktijk bijna niet mogelijk. Het is hard werken, dat wel, maar men deelt de opbrengst. De vrouwen moeten continu slaan op noten, waaruit dan uiteindelijk arganolie wordt gewonnen. Een erg kostbaar goedje en het kan voor vele doeleinden gebruikt worden.

 

Tegen de avond is de vissershaven van Essaouira een aanrader. Vissers maken hun vis schoon met honderden meeuwen om hen heen.

In Essaouira worden we meteen getroffen door de relaxte sfeer. Het is een middelgrote stad, een badplaats aan de Atlantische Oceaan, en het heeft een mooie kleine medina, witte huisjes, een mooie oude stadswal en een levendige vissershaven. We hebben een hotelkamer met een balkon,van waaruit we een mooi uitzicht hebben over de boulevard en het brede strand. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat is er van alles te zien en te doen.

De volgende ochtend beginnen we aan een wandeling door de oude stad. Het is nog vroeg. Aan een plein liggen enkele terrassen en we drinken koffie. Er komt een man aanschuifelen: een bedelaar die zijn plek voor de dag weer inneemt. Een handelaar verwijdert de luiken van de ramen van zijn winkeltje, ook hij is er weer klaar voor. De stad komt langzaam tot leven. We dwalen door de smalle straatjes van de souks. Het is lekker rustig en we kunnen ongestoord wandelen. Langs een oude vestingwal, die weer langs de oceaan loopt. Er staan veel kanonnen: men nam hier vroeger blijkbaar liever geen risico…Eeuwenoude straatjes en huizen, veelal in wit/blauwe tinten.

's Middags liggen we even op strand. Het is niet al te warm, er waait een stevig briesje en het is dan ook erg rustig op het brede zandstrand. Het is een aanrader om tegen het vallen van de avond in de vissershaven rond te wandelen. Er heerst een geweldige sfeer hier aan de haven: vissers maken hun vis schoon, verkopers die het verkopen. Er ligt afval en honderden meeuwen zwermen hier boven.

Tegen het decor van de invallende duisternis en de donkere vestingtoren vliegen de silhouetten van de meeuwen, soms rakelings, over en langs ons heen. Een surrealistisch beeld. We genieten van deze sfeer. Dat geldt ook voor de sfeer in de stad. Op het grote plein vóór de ingang van de medina lijkt de hele stad zich verzameld te hebben. Niemand blijft hier ’s avonds in huis zitten. Het plein is de grote ontmoetingsplek: kleine kinderen rennen joelend rond, ze spelen of voetballen, groepjes vrouwen zitten op de muurtjes en kletsen met elkaar, de baby’s naast zich, de mannen hebben blijkbaar zaken te doen. Er wordt gerelaxed, gesocialized en de sfeer is ontspannen. Heerlijk om hier rond te wandelen, om wat te eten op het terras of gewoon te gaan zitten kijken naar wat er gaande is.

We gaan weer terug naar Marrakech. Onze laatste avond eten we bij Café Arabe. Het heeft een dakterras, waar gelounged kan worden.

We gaan weer terug naar Marrakech. ’s Middags blijven we wat in de buurt van ons hotel. ’s Avonds eten we bij Café Arabe. Het heeft een dakterras, waar gelounged kan worden, met rustige muziek en lekker eten (adres: Rue Mouassine 184 in de medina). Na het eten wandelen we door de inmiddels donkere nauwe straatjes. De winkels zijn al dicht, alleen bedelaars zitten gehurkt op de grond. Dan is er weer meer licht, hier vlakbij het grote plein zijn de winkels nog open en al gauw zijn we weer op het plein. Hier is de drukte nog volop aanwezig.

En dan is het – de volgende dag - ineens voorbij. Geen nieuw reisdoel meer vandaag. Een korte rit naar het vliegveld en voor we het beseffen staan we weer bij de bagageband op Schiphol.

De reis is prima verlopen en heeft ons veel meer gebracht dan wij vooraf verwacht hadden. Een afwisselende reis door een spectaculair mooi land. Gevarieerd, landschappelijk erg afwisselend en overweldigend, schitterende gebouwen, paleizen en moskeeën in de oude koningssteden, sfeervolle souks, fotogeniek, ook de mensen. Terug in de tijd. Een gemoedelijke sfeer. Het zijn maar enkele trefwoorden. Om de hoek en toch exotisch. Een totaal andere wereld, dicht bij huis. Het zijn clichés, maar ze zijn waar. Tientallen, honderden indrukken. Je komt in dit land ogen, oren en neuzen te kort, in duizelingwekkende vaart volgen de beelden elkaar op, verwerkingstijd is er nauwelijks.

Wij begrijpen nu waarom Marokko zo in trek is als reisland en dat was eigenlijk ook een beetje ons doel: gaan zien en ervaren waarom Marokko zo’n populaire bestemming is. We geven iedereen die ons voorging, en iedereen die na ons gaat komen, volkomen gelijk: Marokko, gewoon doen!

 

Bekijk ook deel 1 >

Profiel Leeuw >

 

 

 

 

 

Bewaren

Culinair avontuur in Marrakech

Door: Mireille Velthuis

  Afgelopen februari ging ik naar Marokko, een vriendin opzoeken in Rabat. Overdag had ik tijd voor mijzelf, dus leek het me leuk om iets creatiefs te doen. In veel andere landen heb ik al vaker een kookcursus gedaan en dat lijkt me ook hier een goed idee. Het is een leuke manier om een land en de cultuur te leren kennen. Mijn keus valt op een kook-workshop met de naam “The House of Fusion”, die mij een ‘Feest’ belooft! En dat wordt het ook, vooral door het persoonlijke humorvolle contact en de vele gevarieerde gerechten. Op het Station van Marrakech word ik afgehaald door iemand van 'The House of Fusio', de organisatie van de kook-workshop De treinen ...

Lees verder
Oujda, verrassend Noordoost Marokko

Door: Mireille Velthuis

Noordoost Marokko is nog weinig ontdekt door de toeristen en goed bereikbaar met een nieuw ...

Lees verder
Ontdekkingstochten rondom Tafraoute

Door: Mireille Velthuis

De omgeving van Tafraoute ( Zuid-west Marokko ) is een bijzonder mooi gebied om te wandelen, ...

Lees verder
Imposante rondreis door Marokko ( deel 1 )

Door: Lione en René Kolsteren

Marokko stond niet echt bovenaan hun lijstje, maar ze waren nieuwsgierig geworden na de vele ...

Lees verder
Imposante rondreis door Marokko ( deel 2 )

Door: Lione en René Kolsteren

In deel 1 doen Lione en René verslag over de verschillende regio's met bezoeken aan de steden ...

Lees verder
Museum - Paleis Dar Jamaï

Door: Mireille Velthuis

Museum Dar Jamaï in Meknes is als paleis gebouwd in 1882 door de invloedrijke Jamaï familie. ...

Lees verder
Casablanca is de grootste stad van Marokko

Door: Ecktiv Redactie

De grootste stad van Marokko spreekt tot de verbeelding. Dat komt niet alleen door de ...

Lees verder
Tajine, couscous, kaliya en croissants

Door: Ecktiv Redactie

De Marokkaanse keuken heeft Arabische, Franse en berberinvloeden. Een klassiek gerecht dat in ...

Lees verder
Duizend-en-een-nacht op de soeks

Door: Ecktiv Redactie

Soeks zijn oosterse markten waar het een drukte van belang is. Dat moet je een keer gezien ...

Lees verder
De weg van de duizend kashba’s

Door: Ecktiv Redactie

Sla vanuit Ouarzazate – de stad aan het randje van de Sahara – eens de weg in naar ...

Lees verder
Laat je verrassen in Chechaouen

Door: Ecktiv Redactie

Het Rifgebergte ligt in het uiterste noorden van Marokko aan de Middellandse Zee. Het is een ...

Lees verder
Middeleeuwse sfeer in Marrakech

Door: Ecktiv Redactie

Valt de schemering over de sprookjesachtige stad Marrakech aan de voet van het Atlasgebergte, ...

Lees verder
Op expeditie door de woestijn vanuit Merzouga

Door: Ecktiv Redactie

Merzouga is een dorp aan de rand van de uitgestrekte Sahara. De hete wind, het stuivende zand, ...

Lees verder
Romeinse ruïnestad Volubilis

Door: Mireille Velthuis

Volubilis is een Romeinse nederzetting vlakbij Meknès. Voor dit deel van Romeins Afrika was het ...

Lees verder
De historisch sfeer van Tanger opsnuiven

Door: Mireille Velthuis

Tanger aan de mond van de middellandse zee en slechts 15 kilometer van de kust van Spanje heeft ...

Lees verder
Mystiek, hartverwarmende gastvrijheid en extreem gevarieerd landschap

Door: Ecktiv Redactie

Marokko ligt op minder dan vier uur vliegen van Nederland. Je belandt er in een totaal andere ...

Lees verder
Wandelen in de Atlas en sprookjesachtig Marrakech verkennen

Door: Ecktiv Redactie

Marokko bestaat uit een lange kust aan de Atlantische Oceaan, een smalle vruchtbare vlakte, dan ...

Lees verder
Relax op lange zandstranden of trek de uitgestrekte Sahara in

Door: Ecktiv Redactie

Luieren op lange zonnige zandstranden aan de Atlantische Oceaan? Overnachten in een eeuwenoude ...

Lees verder
Klimaat en beste reistijd

Door: Ecktiv Redactie

De Canarische zeestroom is de thermostaat van de kust van Marokko. ’s Zomers tempert de ...

Lees verder
Goedkope zonbestemmingen

Door: Björn Groenveld

In deze tijden van crisis is het voor de hand liggend om een vakantie naast de deur te boeken ...

Lees verder
Arabische cultuur in beeld

Door: Hugo van Bercum

Het maandthema voor mei 2015 was 'Arabische cultuur'. Op deze pagina de 10 beste bijdragen ...

Lees verder

- Advertentie -