Wandelen in Zuid-Holland: 'Groen rondje Dordt'

Tibor Lelkes woont in het centrum van Dordrecht en heeft op Ecktiv al de nodige informatie en inspiratie gedeeld over deze historische stad aan de Merwede. Nu neemt hij ons mee met een wandeling rond de landelijke groene omgeving van zijn stad, die in de regio wel bekend en geliefd is, maar die de rest van Nederland zal verrassen.

Door: Tibor Lelkes

Het is eerste paasdag en in plaats van een familiebezoek besluit ik vandaag wat anders te doen; een stevige wandeling maken in de natuur, want het wordt prachtig weer. Nu had ik al wat leuke plekjes opgezocht op internet die me interessant leken maar daar moet ik eerst een stuk voor reizen. Om geen tijd te verliezen besluit het wat dichterbij te zoeken. Ik woon in het centrum van Dordrecht en daar is genoeg groen. Er zijn verschillende plekken waar ik heen kan, maar opeens krijg ik een leuk idee.
'Het rondje Dordt' is een begrip hier in Dordrecht. Het is een cultureel rondje wat je kunt lopen door het historische centrum en voert je langs allerlei bezienswaardigheden. Nu wil ik ook een rondje Dordt lopen maar dan langs alle mooie stukken natuur rond de stad. Het 'Groen rondje Dordt' noem ik het spontaan. Ik bedenk al snel hoe ik ga lopen en check het nog even op internet. Het gaat een pittige wandeling worden dus; geen tijd meer te verliezen.

Het hoogtepunt van het Dubbelmonde park is het landgoed Dordwijk met de kasteelboerderij, die dateert uit 1635 en nog in perfecte staat is.

Dubbelmonde park. Zelf woon ik in het centrum. Naast een paar stadsparken in de buurt is hier niet veel te zien. Om naar het beginpunt van het groene gedeelte te gaan loop ik eerst via het Land van Valk, een wijk naast het centrum, naar het Dubbelmonde park. Dit park ligt op ongeveer een kwartier lopen van centraal station en ligt langs de randweg. Het park is het grootste stadspark van Dordrecht. Aangezien het ook naast de plek ligt waar ik werk ken ik het park al goed. Via een tunneltje kom ik bij het park aan en zie ik al wat Schotse Hooglanders grazen. Het hoogtepunt hier is wel het landgoed Dordwijk met de kasteelboerderij wat hier staat. Deze dateert uit 1635 en is nog in puntgave toestand. Nog geen 20 jaar geleden was het landgoed nog een natuurreservaat beheerd door Staatsbosbeheer. Nu is het eigendom van stichting Dordwijk B.V. Het is alleen mogelijk om via een excursie dit landgoed te bezichtigen. Aan de andere kant, bij het ziekenhuis, verlaat ik het park weer.

 

De Louisa- en Cannemanspolder in natuurgebied de Elzen is een deel van de Hollandse Biesbosch en heeft veel wandel-, fiets- en ruiterpaden.

De Elzen. Door de wijk Sterrenburg loop ik via de Schenkeldijk naar de Oude Veerweg toe. Hier begint mijn tocht pas echt. Deze weg loopt langs het natuurgebied de Elzen. Dit is onderdeel van de Hollandse Biesbosch. Zodra ik kan duik ik rechts het natuurgebied in. Dit gedeelte heet de Louisa- en Cannemanspolder. Het is een open stuk natuur met wandel-, fiets- en ruiterpaden die verder door de Elzen lopen. Aan het eind van de polder zie ik ook de bossen van de Elzen, maar eerst loop ik hier nog lekker in het open stuk te genieten in het zonnetje. En ik ben niet de enige. Hier lopen veel mensen met hun honden want dit gebied is voor die dieren een paradijs om los te lopen.

Verderop ga ik via een trap een dijkje over en loop ik de bossen van de Elzen in. Hoewel dit een aangelegd stuk bos is van populieren is het wel een mooi stuk om te wandelen. Er lopen veel watergangen door het gebied wat het wat afwisselender maakt. Hier staat ook het paviljoen De Viersprong en is een mooie plek om even de benen wat rust te geven en een drankje te nuttigen. Ik besluit wat verderop waar het wat minder druk is een pauze te nemen op een bankje langs een oever. Hier zwemt een eenzame fuut in het water die ik uitvoerig bestudeer terwijl ik mijn dorst les. Na een kwartiertje vervolg ik mijn pad en kom ik uiteindelijk weer op de Oude Veerweg aan. Hier steek ik de weg over en loop een stukje over een pad door het weiland. Een kievit maakt een hoop herrie boven mij en een andere denkt dat hij verscholen zit in het weiland, maar ik zie steeds z’n kopje weer boven het gras uitsteken. Iets verderop ga ik de dijk op en zie ik een nieuw stuk natuur voor mij uitliggen.

 

Door de getijdenwerking komt bij hoog water een deel van de Tongplaat onder water te staan waardoor een ruig rietlandschap is ontstaan.

De Tongplaat. Na de Elzen is de Tongplaat een welkome afwisseling. Dit gebied is open en uitgestrekt. Door de getijdenwerking komt hier bij hoog water een groot gebied onder water te staan waardoor een ruig rietlandschap is ontstaan met veel verschillende watervogels. Hier kun je onder andere zilverreigers en lepelaars spotten. Aan het einde van het wandelpad is ook een uitkijkbunker geplaatst voor enthousiaste vogelaars en andere natuurliefhebbers. Vanaf hier kijk je dan ook op een lang uitgestrekt gebied waar vele vogelsoorten bij elkaar komen. Ik zag hier nog een zeearend cirkelen die sinds enkele jaren weer is gespot in de Biesbosch.

Op de Tongplaat was ik nog nooit eerder geweest en ik ben plezierig verrast door de schoonheid. Vanaf de uitkijkbunker vervolg ik mijn weg richting de rivier. Iets verderop stroomt namelijk de Nieuwe Merwede. Deze is zo’n 150 jaar geleden gegraven voor een snellere afvoer van het rivierwater en vormt nu de scheiding tussen de Hollandse en de Brabantse Biesbosch. Bij de rivier ontdek ik wat strandjes waar je heerlijk een zomerdag zou kunnen spenderen om te zonnen en te zwemmen. Doordat het hier wat meer afgelegen is heb je waarschijnlijk het hele strand nog voor jezelf ook. In ieder geval wel vandaag. Op een gegeven moment kan ik niet meer verder en besluit terug te keren over een dijkje langs de rivier. Het pad loopt rechtstreeks door naar de Oostdijk en het begin van een nieuw wandelstuk.

 

Natuurpad Nieuwe Merwede is ± 200 meter breed en zeker 4 kilometer lang. Door de dichte begroeiing is het soms of je door de jungle loopt.

Natuurpad Nieuwe Merwede. Een paar meter verderop zie ik de parkeerplaats van de Zuidhaven al liggen. Hier begint een lange strook natuur; het natuurpad Nieuwe Merwede. Het is ongeveer 200 meter breed maar loopt zeker 4 kilometer lang richting Kop van ’t Land. Aan de ene kant loopt de Nieuwe Merwede en aan de andere kant de Oostdijk. Dit gebied is anders dan de Tongplaat of de Elzen. Hier lopen de paden door veel dichtere begroeiing. Het is soms alsof je door de jungle loopt.

Als kind kwam ik hier vaak spelen maar dat is al weer zo lang geleden dat ik me nu afvraag waarom ik hier niet in de tussentijd vaker ben geweest. Afijn, nu ben ik er eindelijk en ik loop langs de Zuidhaven het bos in. Het begint met een veld met knotwilgen die pas gesnoeid zijn. Over een smal pad loop ik langs het veld richting de rivier. Ondertussen ben ik al toe aan een kleine pauze, maar ik weet dat het verderop wat rustiger is en dat ik lekker aan het water kan zitten. Hier lopen nog veel mensen met kinderen of honden. Eerst slingert het pad langs een vijver terug naar de Oostdijk. Omdat het gebied zo smal is lopen de paden, zeker in het begin, vlak langs de rivier of naast de dijk. In het begin lijkt het dan ook tegen te vallen als je praktisch naast het fietspad loopt, maar een stukje verder gaat het pad weer de jungle in.

Zodra het kan duik ik recht de bosjes in, richting de rivier totdat ik een mooi plekje heb gevonden om even te zitten en wat te drinken. Hier kan ik lekker op de rotsen zitten en kijk ik over de rivier uit naar het Brabantse gedeelte van de Biesbosch. Ik zie veel watervogels voorbij komen. Eenmaal terug op het pad zie ik dat ik nu meerdere kanten op kan. Ik besluit dicht bij de rivier te blijven. Opeens zie ik grote rietvelden. Ze doen me denken aan de keer dat ik een jungletocht door Chitwan National Park in Nepal heb gemaakt. Daar in het hoge gras zaten wilde olifanten, neushoorns en beren. Hier zie ik enkel een eend kwakkelen. Nederland is wat dat betreft niet zo spectaculair maar ik geniet hier nog met volle teugen. Uiteindelijk eindigt het pad weer bij de Oostdijk en is het nog een klein stukje lopen naar Kop van ’t Land. Langs de dijk maak ik wat foto’s van de jonge schaapjes die hier aan het grazen zijn en een fazant die vlakbij me het gras in schiet. Eenmaal aangekomen trakteer ik mezelf op een (late) lunch bij het eetcafé de Fluitekruid. Hier serveren ze de heerlijkste vegetarische snacks. Het was al aan het eind van de middag maar ik kon nog steeds in de voortuin in het zonnetje zitten. Vergezeld door wat bedelende musjes kijk ik naar het pontje die richting de Brabantse Biesbos vaart. Ook een leuke optie om daar te wandelen maar dat is voor een andere keer.

 

Via de provinciale weg loop ik richting park De Hoven. Iemand heeft 2 stoelen neergezet met wat te drinken en een bordje ‘Rust maar even”.

Wantijdijk en Wantijpark. Via de provinciale weg loop ik richting park De Hoven. Iemand heeft 2 stoelen neergezet met wat te drinken en een bordje ‘Rust maar even”. Wat leuk, iemand heeft mijn komst al voorzien. Ik heb net gerust maar ik vind het zonde om er geen gebruik van te maken dus neem ik even plaats. Tenslotte heeft iemand moeite voor mij genomen.

Na een paar minuten loop ik wel weer verder naar het park. Het is maar een klein parkje, maar het is wel een mooi verbindingsstuk met de Wantijdijk waar ik heen wil. Het park is eigenlijk niet veel meer dan een pad slingerend door een hoog rietveld en wat slootjes. Ik krijg hier het idee dat zo het landschap er uit moet hebben gezien voordat deze wijk, de Hoven, is gebouwd. Aan de andere kant van het park loop ik verder via de Bildersteeg, een lange laan ingesloten door rijen hoge bomen, naar de Wantijdijk. Ik had vanochtend nog het idee om hier de rivier over te steken via de fietsbrug. Dan zou ik nog een flink stuk door de Merwelanden kunnen lopen. Aangezien dat meer dan 10 kilometer extra is sla ik dit over. Dan had ik maar eerder op moeten staan want het is al half zeven.


De Wantijdijk is een mooi stuk om te lopen. De dijk loopt van de wijk Stadspolders helemaal naar het Wantijpark, nabij het centrum.

De Wantijdijk is een mooi stuk om te lopen. De dijk loopt van de wijk Stadspolders helemaal naar het Wantijpark, nabij het centrum. Bij het begin van de dijk loop ik onder het spoor door waar de trein richting Sliedrecht gaat. De rivier stroomt aan mijn rechterkant. De Wantij is niet zo breed als de Nieuwe Merwede en is al helemaal niet druk bevaren. Het geeft weer een hele andere beleving om hier langs te lopen. De bomen en het riet langs de oevers geven het een rustieke uitstraling.

Wat verderop staat een van mijn favoriete panden. Het oude gemaal ’t Vissertje. Het gemaal is allang niet meer in gebruik en het gebouw is ook in een aardig vervallen staat. Dat maakt het voor mij alleen maar meer pittoresk. Iets verderop langs de dijk maak ik even gebruik van het huis van mijn broer. Hij woont langs de dijk dus stop ik even voor een drankje. Ik kan niet lang blijven want ik wil voordat de zon onder gaat in het Wantijpark zijn. Het lijkt me mooi om daar wat foto’s van de zonsondergang te maken. Rond half 8 loop ik weer verder de dijk af. Als ik onder de randweg loop zie ik in de verte de brug al die naar het park leidt, het laatste stukje van mijn wandeltocht.

Het park is na het Dubbelmondepark het grootste park in Dordrecht en naar mijn idee het leukste en meest diverse park hier. Vijvers, grasvelden, sloten en stukken bos aan de ene kant en een speeltuin, een klein zwembad en een kleine kinderboerderij met schapen, geitjes en pauwen aan de andere kant. Naast wandelen is hier dus ook nog genoeg te doen. Ik loop ondertussen via wat wandelpaden naar de grote vijver. De zon staat laag en de mooie rode gloed gereflecteert in het water. Een mooie afsluiting van deze dag. Aan de andere kant, bij de hoofdingang, verlaat ik het park en kom op de Noordendijk aan. Vanaf hier zie ik het centrum al liggen en loop ik naar huis, moe maar voldaan.

 

 

 

Bewaren

Wandelen in Zuid-Holland: 'Groen rondje Dordt'

Door: Tibor Lelkes

  Het is eerste paasdag en in plaats van een familiebezoek besluit ik vandaag wat anders te doen; een stevige wandeling maken in de natuur, want het wordt prachtig weer. Nu had ik al wat leuke plekjes opgezocht op internet die me interessant leken maar daar moet ik eerst een stuk voor reizen. Om geen tijd te verliezen besluit het wat dichterbij te zoeken. Ik woon in het centrum van Dordrecht en daar is genoeg groen. Er zijn verschillende plekken waar ik heen kan, maar opeens krijg ik een leuk idee. 'Het rondje Dordt' is een begrip hier in Dordrecht. Het is een cultureel rondje wat je kunt lopen door het historische centrum en voert je langs allerlei bezienswaardigheden. Nu wil ik ...

Lees verder
Groen, waterrijk en veel roemrijke historie

Door: Ecktiv Redactie

Zuid-Holland strekt zich uit van de duinen en stranden langs de Noordzee tot de kreken en ...

Lees verder
Dichtbevolkte steden en rust en ruimte in de polders

Door: Ecktiv Redactie

Zuid-Holland is de dichtstbevolkte provincie van Nederland. Er wonen bijna drieënhalf miljoen ...

Lees verder
Plassen, vlieten en vaarten en de groene jungle van de Biesbosch

Door: Ecktiv Redactie

Veel vertier in Zuid-Holland speelt zich af op en nabij het water. De Reeuwijksche Plassen, ...

Lees verder
Prijsuitreiking Pers- en Blogprijs ‘Proef Spanje 2012’

Door: Mireille Velthuis

Donderdag 29 november 2012 vond de feestelijke journalistieke prijsuitreiking ‘Proef Spanje ...

Lees verder

- Advertentie -